Πανδημία Κέρδους από τη Γρίπη των Χοίρων και των Πτηνών...

Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα. Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’αυτό.

Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς. Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.

Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο. Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα.

Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών. Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου. Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!! Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών. Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο. Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως. Μισό εκατομμύριο έναντι 25. Για ένα λεπτό.

Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίπη των πουλερικών; Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κόκορας», ένας κόκορας με μεγάλο λειρί. Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflú της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες. Ακόμα και αν το Tamiflú έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της. Με την γρίπη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια. Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά. Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίπης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό. Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantánamo. Μόνο για τη γρίπη των χοίρων.

Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»; Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche. ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflú. - Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflú; - Λοιπόν, είναι 50 δολάρια το κουτί.- 50 δολάρια το κουτί με τις κάψουλες; - Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά. - Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγάλα κέρδη από τον δικό μας πόνο. Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflú. Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της αριστερής πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα Αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ. Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τρίβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflú. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας. Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα. Αλλά αν η γρίπη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμάκων σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.

Oι Κυνηγοί "Φυσικοί" Εχθροί ΤΩΡΑ ΚΑΙ των Ζαρκαδιών!!!

Θεσσαλονίκη, 16.07.09
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΜΗ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ ΤΑ ΖΑΡΚΑΔΙΑ

Πρόταση της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας βάζει εσπευσμένα στο στόχαστρο το ζαρκάδι. Η πρόταση κατατέθηκε στο ΥΠΑΑΤ, στο πλαίσιο της έκδοσης της ρυθμιστικής απόφασης κυνηγίου για την περίοδο 2009-2010 και αφορά στην άρση της απαγόρευσης του κυνηγίου του ζαρκαδιού στη χώρα μας.

Στην Ελλάδα, το φαινόμενο της λαθροθηρίας για το ζαρκάδι είναι πολύ έντονο και μειώνει δραματικά τους πληθυσμούς ακόμη και σε περιοχές που αποτελούν κατάλληλο βιότοπο.

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ καταθέτει τη διαφωνία και την έντονη αντίδρασή του καθώς:

Ø Οποιαδήποτε τοπική ή ευρύτερη ανάκαμψη και αύξηση του πληθυσμού δεν εξασφαλίζει την επάρκεια του είδους για τα φυσικά οικοσυστήματα.
Ø Απεναντίας, με δεδομένη τη μείωση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας και του κτηνοτροφικού κεφαλαίου στις ηπειρωτικές ορεινές περιοχές, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα της ενίσχυσης και αύξησης των πληθυσμών των οπληφόρων θηλαστικών στα ορεινά οικοσυστήματα.
Ø Σε χώρες που επιτρέπεται το κυνήγι του ζαρκαδιού, θα πρέπει να τονιστεί, πως υπάρχουν παράλληλα και μεγάλοι πληθυσμοί ελαφιών. Στην Ελλάδα ο οικολογικός θώκος του ελαφιού παραμένει κενός εδώ και δεκαετίες εξαιτίας της εξοντωτικής θήρευσής του. Η εξαφάνιση του ελαφιού από τα ελληνικά δάση, αποτελεί έναν ακόμα λόγο για τη συνέχιση της προστασίας του ζαρκαδιού.
Ø Επιπλέον, η πιθανή έναρξη του κυνηγίου του ζαρκαδιού, θα αυξήσει τις πιθανότητες θανάτου μικρών αρκούδων, με τρόπο ανάλογο με τη μέθοδο της παγάνας κατά το κυνήγι του αγριογούρουνου και τη δυσκολία αναγνώρισης των ειδών, λόγω κακής ορατότητας στην πυκνή βλάστηση.
Ø Τέλος, και επειδή το ζαρκάδι είναι το κυριότερο μεγάλο θηλαστικό στην Ελλάδα που αποτελεί φυσική τροφή για το λύκο. Τα μεγάλα προβλήματα με τις ζημιές από το λύκο στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο επιβάλλουν τη συνέχεια στο καθεστώς της απαγόρευσης του κυνηγίου του ζαρκαδιού στην Ελλάδα.

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ έχει ήδη εκφράσει επίσημα την αντίθεσή του με επιστολή προς τη Διεύθυνση Αισθητικών Δρυμών και Θήρας στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Οι Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών Πτολεμαϊδας, Αμυνταίου, Φλώρινας, Καστοριάς, οι Σύλλογοι Αγελαδοτρόφων και Αιγοπροβατοτρόφων Αμυνταίου, οι Σύλλογοι Κτηνοτρόφων Φλώρινας και Κοζάνης, που ενημερώθηκαν σχετικά από τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ, υποστηρίζουν και ενδυναμώνουν το αίτημα του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για διατήρηση της ισχύουσας απαγόρευσης κυνηγίου του ζαρκαδιού.

Καλούμε τις Κτηνοτροφικές Ενώσεις και Συνεταιρισμούς σε όλες τις περιοχές που ζει ο λύκος, να υποστηρίξουν την αντίδραση του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ ώστε έγκαιρα να αποτραπεί οποιοδήποτε ενδεχόμενο απόφασης που θα επιτρέψει την εξόντωση των ζαρκαδιών.

Λίγα λόγια για το ζαρκάδι
Ζαρκάδι (Capreolus capreolus)

Το ζαρκάδι είναι ένα οπληφόρο θηλαστικό που μπορεί να ζήσει σε μεγάλη ποικιλία βιοτόπων, από καλλιεργήσιμες εκτάσεις και πυκνά δάση έως και αλπικά λιβάδια. Το ζαρκάδι είναι φυτοφάγο και μηρυκαστικό ζώο. Το ίδιο αποτελεί φυσική λεία για τα σαρκοφάγα ζώα. Παρά το γεγονός αυτό, οι κυριότερες απειλές για το είδος προέρχονται από τον άνθρωπο και είναι το παράνομο κυνήγι και η καταστροφή των βιοτόπων του

Στην Ελλάδα, έχουν απομείνει μικροί πληθυσμοί ζαρκαδιών που απαντώνται στις ορεινές περιοχές της Ηπειρωτικής Ελλάδας και το είδος χαρακτηρίζεται τρωτό που σημαίνει ότι αν συνεχίσει να εξοντώνεται σύντομα θα απειλείται με εξαφάνιση.


Για περισσότερες πληροφορίες:
Λάζαρος Γεωργιάδης, Επιστημονικός Διευθυντής ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, 6972640062
Βάσω Πετρίδου, Επικοινωνία ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, 6937422537

Η Επιτυχία της Ημερίδας "Άνθρωποι-Ζώα-Φύση"

Με θέμα τη σχέση «Άνθρωποι-Ζώα-Φύση, από τον ανθρωποκεντρισμό στον Οικοβιοκεντρισμό», πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα μια καταπληκτική εκδήλωση για τα δικαιώματα της φύσης και της ζωής, την Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση.

Κορυφαίος ομιλητής στην ημερίδα που συνδιοργανώθηκε από τις ΜΚΟ ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ και ΣΟΛΩΝ, ήταν ο Tom Regan, ο οποίος θεωρείται ο φιλοσοφικός ηγέτης του κινήματος για τα δικαιώματα των ζώων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει βραβευθεί με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων και το βραβείο Gandhi για την εξέχουσα συνεισφορά του στο κίνημα το 1986.
Την ημερίδα χαιρέτισαν κι εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων. Συγκεκριμένα ο Γραμματέας Περιβάλλοντος της Ν.Δημοκρατίας , κ. Κωτούλας Κώστας, μεταξύ άλλων είπε: «Η σχέση αυτή, Άνθρωποι-Ζώα-Φύση, κεντρίζει το ενδιαφέρον από την πλευρά της φιλοσοφίας. Τι είναι η Ζωή; Ποιες υποχρεώσεις συνεπάγεται η συμμετοχή μας στη Ζωή; Στόχος κάθε δράσης μας πρέπει να είναι η Ζωή γενικά, όχι η δική μας…»
Η κ. Κήκου Όλγα, εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, τοποθετήθηκε ως εξής στα βασικά σημεία: «Το κίνημα βρίσκεται σε εμβρυακό επίπεδο…Υπάρχει μια πατερναλιστική αντίληψη, από την πλευρά της πολιτείας, στην έννοια προστασίας των ζώων…Περιορίζονται στα ζώα συντροφιάς…Υπάρχει μια κατηγοριοποίηση των ζώων ανάλογα με τη φύση τους και τη χρήση τους…Η παρέμβαση εδώ από τους οικολόγους είναι μηδαμινή, διότι την κάνουν οι ομάδες που έχουν άμεση σχέση με τη χρήση των ζώων αυτών (κτηνοτρόφοι, γιατροί, κλπ) και διαμορφώνουν, επομένως, και το νομικό πλαίσιο. Στο θέμα προστασίας του περιβάλλοντος και διαχείρισης του, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις δεν συμπεριλαμβάνουν τα ζώα στο σκοπό της δράσης τους. Υπάρχει μια περιθωριοποίηση ιδεών κι ατόμων που ασχολούνται με θέματα ζώων. Επικρατεί μια ανθρωποκεντρική φιλοσοφία με αποτέλεσμα να έχουμε παραδόσεις, έθιμα, νομικό πλαίσιο που ορίζει το ζώο ως αντικείμενο. Η πρότασή μας είναι ν’ αλλάξει η κοσμοθεωρία! Πώς αλλάζουμε; Από το στάδιο γελιοποίησης να πάμε στο στάδιο διαλόγου και στο στάδιο τελικής αποδοχής μετά από χρόνια…».
Ο κ. Λιβανός Γιάννος, Γραμματέας του τομέα Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του ΠΑΣΟΚ, αναφέρθηκε εκτενώς στην ανάγκη να στρέψουμε όλοι μας τη ματιά μας στην Πράσινη Ανάπτυξη.
Ο κ. Αθανασάκης Αρτέμης έκανε μια αξιόλογη τοποθέτηση λέγοντας, μεταξύ άλλων: «Η γη είναι αυτορυθμιζόμενη οντότητα. Το καθετί παίζει κάποιο ρόλο μέσα στο οικοσύστημα…Μπορούμε να αποδώσουμε θεσμικά και νομικά δικαιώματα στα ζώα γιατί υπάρχουν…».
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ακροατήριο αντιμετώπισε την τοποθέτηση του Αλέξανδρου Μπέλεση, συντονιστή της ημερίδας και μέλους της ΣΟΛΩΝ: «…η άρνηση του ανθρώπου να αναγνωρίσει δικαιώματα στις άλλες μορφές ζωής πέρα από αυτά που αφορούν αυστηρά την επιβίωσή του, δεν τα αναιρεί! Το θαύμα της ζωής υπερβαίνει τόσο πολύ την ανθρώπινη νόηση ώστε αυτή μόνο να ωφεληθεί έχει από την αποκόμιση μαθημάτων εξελικτικής συμβιωτικότητας, καινοτομίας, πλουραλισμού κλπ από τις διαδικασίες της ζωής. Με άλλα λόγια, ζούμε μέσα σε μια θάλασσα αμέτρητης ποικιλίας και εξαιρετικά ανεπτυγμένων ικανοτήτων προσανατολισμού, όρασης, ακοής, όσφρησης, διαίσθησης, κοινωνικότητας κλπ εξελισσόμενων έμβιων όντων, διαρκώς ολοκληρωνόμενων σε ένα αυτορυθμιζόμενο όλο, τα οποία υπάρχουν είτε εμείς τους δίνουμε σημασία είτε όχι, είναι θαυμαστής ανάπτυξης και έχουν τη δική τους προς το παρόν σχεδόν άγνωστη συμβιωτική πορεία εξέλιξης…»
Εκείνος που κυριολεκτικά κατέπληξε το ακροατήριο, ήταν ο σπουδαίος φιλόσοφος, ηγέτης του κινήματος για τα δικαιώματα των ζώων, Tom Regan. Κεντρικό θέμα στη φιλοσοφία του είναι το κριτήριο του «υποκείμενου μιας ζωής» (subject-of-a-life). Η θεωρία του αναπτύσσεται εκτενώς στα βιβλία του. Κάποια σημεία, όμως, της πρωτοφανούς ενδιαφέροντος κι αποδοχής τοποθέτησής του, είναι: «…Οποιαδήποτε ύπαρξη που διαθέτει ένα σύνθετο νου, συμπεριλαμβανομένης της αυτοαντίληψης, της επιθυμίας, της πεποίθησης, της μνήμης, της πρόθεσης, του κινήτρου, και μιας αίσθησης του μέλλοντος, μεταξύ άλλων ιδιοτήτων, αποτελεί «υποκείμενο ζωής».
…Τόσο τα ανθρώπινα δικαιώματα όσο και τα δικαιώματα των ζώων, επικυρώνονται βάσει ηθικών αρχών. Η σημαντικότερη είναι η δικαιοσύνη, που εξετάζεται μέσω της αρχής σεβασμού…Η δικαιοσύνη είναι το κυρίαρχο καθήκον μας, δηλαδή να μην μεταχειριζόμαστε κάποιο άτομο διαφορετικά απλώς και μόνο επειδή είναι διαφορετικό από εμάς. Είναι ζήτημα δικαιοσύνης, όλα τα υποκείμενα ζωής να έχουν το βασικό ηθικό δικαίωμα του πλήρους σεβασμού, που αναγνωρίζει την έμφυτη αξία τους. Έτσι, το να μεταχειρίζεται κάποιος τις διαφορετικές μορφές ζωής με σεβασμό δεν είναι απλώς θέμα ευγένειας ή συναισθηματικού ενδιαφέροντος, αλλά δικαιοσύνης.
…Τα ανθρώπινα και τα ζωικά δικαιώματα είναι στενά συνδεδεμένα, γιατί βασίζονται ουσιαστικά στις ίδιες ηθικές αρχές.
…Το γεγονός λοιπόν ότι είναι κάποιο άτομο «υποκείμενο ζωής» είναι αρκετό για να του αποδώσουμε την έμφυτη αξία, και ως εκ τούτου ηθικά δικαιώματα, είτε είναι ανθρώπινο ον, είτε μη ανθρώπινο. Το βασικό δικαίωμα που όλοι όσοι κατέχουν έμφυτη αξία έχουν, είναι το δικαίωμα να μην αντιμετωπίζονται ποτέ μόνο ως μέσα για τους σκοπούς άλλων ατόμων. Το να μην μεταχειρίζεται όμως κάποιο άτομο ως μέσο για τους σκοπούς των άλλων συνεπάγεται το δικαίωμα στο σεβασμό, που περιλαμβάνει και το δικαίωμά του στη σωματική του ακεραιότητα και ευζωία…»
Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί εύκολα να σκοτώσει κάποιο ζωντανό ον για οποιοδήποτε λόγο, εάν συνειδητοποιήσει ότι αυτό υποφέρει με τον ίδιο τρόπο που υποφέρει κι αυτός. Εάν το κάνει, τότε απλώς δεν μπορεί να ανήκει στο είδος που θέλει να αποκαλείται «άνθρωπος»…

Χριστίνα Μπαλτά-Πούλιου
(Δασκάλα-Μέλος Ζωοφιλικού Σωματείου Ξάνθης)

Πρώτο Μέρος της Ομιλίας του Tom Regan

http://www.solon.org.gr/index.php/filozoia/117-2008-07-31-21-12-28/1161-regan-20-lepta.html

Oμιλίες από την Ημερίδα

http://www.solon.org.gr/index.php/2008-07-15-18-41-56/46-2008-07-15-14-13-12/1127-epitixia-imerida.html

Συνέντευξη του Tom Regan στο TVXS

http://www.tvxs.gr/v14991

Συνέντευξη του Tom Regan στην Espresso

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=1&catid=1&artid=1018428&pg=4