Aν τα Ζώα...Ψήφιζαν;

Ψάχνοντας μέσα στις χιλιάδες ανακοινώσεις των υποψήφιων αρχόντων μας για μία έστω αναφορά στα ζώα και στην σύγχρονη τραγωδία που διαδραματίζεται με πρωταγωνιστές, δηλητηριασμένα αδέσποτα, αλεπούδες, ασβούς, μπούφους, πυροβολημένους γλάρους και γεράκια, γάτες και σκύλους βασανισμένους μέχρι θανάτου, κουτάβια και μωρά γατάκια πεταμένα στα σκουπίδια, δεμένα γέρικα, γαιδουράκια παρατημένα να πεθάνουν από ασιτία και αφυδάτωση, πρόβατα γέρικα πεταμένα σε ρέματα με σπασμένα πόδια, επειδη είναι πλέον άχρηστα.... ψάχνοντας λοιπόν για μία έστω κουβέντα για τα ζώα, δεν την βρήκαμε σχεδόν πουθενά. Σχεδόν κανένας δεν αναφέρει τίποτα για αυτά, ούτε καν για να γεμίσει λίγο παραπάνω το πρόγραμμά του. Ίσως μόνον κάποια «ψελίσματα» για το περιβάλλον και την πανίδα, άχρωμα και απόλυτα σε τελευταία μοίρα, παρά το ότι το θέμα αυτό είναι ηθικό πολιτισμικό, οικονομικό (τουρισμός) και διαμορφώνει την ποιότητα της κοινωνίας.

(Ένα παιδί που μαθαίνει να φροντίζει ένα φυτό η ένα ζώο εξοικιώνεται στον σεβασμό του εαυτού του και του συνανθρώπου του .)

Σκεφτήκαμε λοιπόν

«Πώς θα ήταν τα πράγματα στην Ελλάδα, ΑΝ ΨΗΦΙΖΑΝ ΤΑ ΖΩΑ;»

ΑΝ ΨΗΦΙΖΑΝ ΤΑ ΖΩΑ όλοι οι υποψήφιοι Δήμαρχοι, Περιφεριάρχες, δημοτικοί σύμβουλοι κλπ κλπ, θα «έτρεχαν» να μάθουν για τα προβλήματά τους.

Αγαπητοί και άξιοι υποψήφιοι άρχοντες του νησιού μας, ευτυχώς για όλους σας, τα αθώα αυτά πλάσματα δεν ψηφίζουν।

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ!

ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ।

Ψηφίζει η Ελένη και η οικογένειά της που τους φόλιασαν τις γάτες.

Ψηφίζουν αυτοί που αντιλαμβάνονται την εγκληματική βαρβαρότητα που ασκείται στα ζώα του τσίρκο.

Ψηφίζει η Μπέτυ και όλοι οι γείτονές της που μαζεύουν καθημερινά πτώματα δηλητηριασμένων ζώων στην περιοχή Γαζίου και που τρέμουν να βγάλουν τα σκυλιά τους στην αυλή.

Ψηφίζει ο Μανόλης και όλη του η οικογένεια που μάζεψαν τον πυροβολημένο σκύλο στις Αρχάνες.

Ψηφίζουν όλοι αυτοί που πέρασαν την φρίκη του κρεμασμένου σκύλου στο Καστέλι.

Ψηφίζουν εκατοντάδες άνθρωποι στις Βασιλειές που αγανακτισμένοι μας έπαιρναν όλο το καλοκαίρι, τρέμοντας να αφήσουν τα παιδιά τους να παίξουν από τον φόβο ύπαρξης δηλητηρίου σε χώρους που παίζουν παιδιά.

Ψηφίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι αλλά και όλοι οι περαστικοί από την Νέα Αλικαρνασσό, όπου είδαν δεκάδες ζώα να σφαδάζουνν μέχρι να ξεψυχίσουν.

Ψηφίζουν όλοι όσοι περίμεναν άδικα τους Δήμους, τουλάχιστον να τρέξουν το συντομότερο να καθαρίσουν το διάσπαρτο δηλητήριο.

Αγαπητοί και άξιοι υποψήφιοι, Δήμαρχοι και Περιφεριάρχες, είμαστε πολλοί και είμαστε αγανακτισμένοι από την απόλυτη αδιαφορία που επιδεικνύει η πολιτεία, τουλάχιστον στην Κρήτη για την πρόληψη των εγκλημάτων αυτών, αλλά και για την καταστολή τους. Η πρόληψη επιτυγχάνεται αν, απλά, ενδιαφερθείτε να συμπεριλάβετε στα προγράμματά σας το θέμα «ΖΩΑ», και αν τηρήσετε τους νόμους που έχει ψηφίσει το Ελληνικό κοινοβούλιο.

Διότι συνεχίζοντας να κρύβεστε πίσω από «προτεραιότητες» και δήθεν «οικονομικά προβλήματα», αν και οι λύσεις για το συγκεκριμένο θέμα είναι θεσμικές και αποτελούν ηθικό, πολιτισμικό αλλά και οικονομικό (τουρισμός) ζήτημα για τον τόπο..

ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ!

Περιμένοντας τις απαντήσεις σας στο ερωτηματολόγιο το οποίο συνέταξε η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή 100 Φιλοζωικών Σωματείων, http://zophoros.ning.com/forum/topics/erotematologio-gia-tis

σας ευχόμαστε....

ΚΑΛΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Μ.Κ.Ο. ΖΩΦΟΡΟΣ πολιτισμός-περιβάλλον-ζωοφιλία

www.zophoros.ning.com

Aπελευθέρωση Ζώων; Πώς;

Με αφορμή τις διαμαρτυρίες που γίνονται σήμερα στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Μέρας Ζώων παραθέτουμε μεταφρασμένo τον προβληματισμό της Camille Marino, ιδρύτριας του Negotiation is Over (http://negotiationisover.com/) πάνω στο στόχο, τις τακτικές και την αποτελεσματικότητατου κινήματος.

Τα λόγια είναι άχρηστα αν δεν γίνονται πράξη. Όλοι γνωρίζουμε ποιά είναι τα ζητήματα. Δεν χρειαζόμαστε άλλες αυνανιστικές διαμάχες μεταξύ ευημερίας και δικαιωμάτων, ούτε χρειάζεται να διασκεδάζουμε τον εχθρό επιχειρηματολογώντας ενάντια στην πονηριά του. Είναι όλοι εγκληματίες και πρέπει να τους σταματήσουμε. Αν ξεκινήσουμε από αυτήν την πολύ απλή βασική αρχή, τότε μπορούμε εύκολα να μετατοπίσουμε το κέντρο της συζήτησης σε ένα και μόνο θέμα: ΠΩΣ;

Ο στόχος

Πριν ξεκινήσουμε να ποσοτικοποιούμε την αποτελεσματικότητα, πρέπει πρώτα να ορίσουμε ένα στόχο.

Δεν μπορώ να ανοίξω όλα τα κλουβιά. Οπότε πιστεύω ότι η αμέσως επόμενη εναλλακτική είναι να κάνω το βασανισμό άβολο και ασύμφορο. Μπορούν ο τρόμος και ο εκφοβισμός να το πετύχουν αυτό; Μέχρι ένα βαθμό. Και το ξεμπρόστιασμα είναι ένα μέσο για αυτό το σκοπό. Αλλά θέλω να προχωρήσω πέρα από το άβολο, και να το κάνω τελείως αδύνατο. Θέλω να τρομάξουν οι εχθροί, θέλω να εξοστρακιστούν από την κοινωνία, θέλω να ζουν μέσα στο φόβο, στο χάος, και τον πανικό όταν βλέπουν αγνώστους.... Θέλω να το κάνω τόσο αφόρητο για αυτούς ώστε να κατεβάσουν ρολά και να πάρουν σύνταξη.

Ο φόβος είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο. Αλλά πως τον χρησιμοποιούμε και για ποιο σκοπό; Είμαι μεγάλη υπέρμαχος του εκφοβισμού. Κανένας βασανιστής δεν έχει το δικαίωμα να κοιμάται ήσυχος.

Δουλεύοντας μαζί

Η περιορισμένη μου εμπειρία μου λέει ότι όλοι μας διαθέτουμε ένα κομμάτι του πάζλ. Είχαμε μια μικρή επιτυχία στη Florida τους τελευταίους μήνες χρησιμοποιώντας τακτικές σύγκρουσης και εκφοβισμού, οι οποίες λύγισαν έναν μάλλον υποχωρητικό βασανιστή. Αργότερα, όταν πια με τους δικούς μας όρους είχε ανοίξει η συζήτηση, άλλοι εταίροι ήταν πολύ πιο ικανοί να διαπραγματευτούν απελευθερωτικά μέτρα και να προσφέρουν την εξειδικευμένη γνώση τους. Έχουμε ένα συνάδελφο ο οποίος εξακολουθεί να παρακολουθεί την κατάσταση σε εβδομαδιαία βάση. Αυτό το παράδειγμα μπορεί να ειδωθεί ως ένας μικρόκοσμος του τί μπορούμε να πετύχουμε αν οι υπερασπιστές της απελευθέρωσης ενωθούμε ενάντια στους καταπιεστές. Είναι ένα θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούμε να χτίσουμε.

Ξεχνάμε το συγκαταβατικό ακτιβισμό

Ο νόμος είναι μέρος του συστήματος των καταπιεστών και δεν έχει νόημα να ασχολείσαι με αυτόν. Η κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί ούτε είναι μέρος του λαού και αποτελεί την έκφραση του βιομηχανικού-πολυεθνικού συμπλέγματος. Η συλλογή υπογραφών είναι ένας εύκολος τρόπος για να χάνεται χρόνος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί καλύτερα, όντας πιο αποτελεσματικός, αν απλά μπορούσαμε να βρούμε με ποιο τρόπο.

Χρειάζεται να προχωρήσουμε πέρα από τις διαμαρτυρίες. Δεν είναι αρκετές. Εξακολουθώ να διαδηλώνω ενεργά, συνδυάζοντας όμως τις διαδηλώσεις με διάφορες δράσεις. Και προφανώς δεν μπορούμε να είμαστε πολύ σαφείς σε ένα δημόσιο φόρουμ, αλλά εκκρεμούν αρκετές ανοιχτές συζητήσεις σχετικά με τις ακριβείς στρατηγικές. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι, από ότι φαίνεται, υπάρχει ένας πλούτος αποτελεσματικών προσεγγίσεων που έχουν αποδειχθεί σε διαφορετικό βαθμό επιτυχείς, αλλά δεν εφαρμόζονται σε επίπεδο κοινωνίας. Πιστεύω πως αυτό χρειάζεται να αλλάξει.

Δεν μπορούμε να παραμένουμε στους περιορισμούς του «ακτιβισμού» που είναι υπαγορευμένος και εγκεκριμένος από τον εχθρό. Αυτά τα συγκαταβατικά, αποδεκτά από τον εχθρό, άνετα μονοπάτια, θα διασφαλίζουν ότι εμείς ως κίνημα θα συνεχίσουμε να τελματώνουμε και θα εγγυώνται ότι το ξέφρενο ολοκαύτωμα θα συνεχίζεται ανενόχλητο.

Αλλάζοντας το πρόσωπο της απελευθέρωσης

Αν μπορούσα να απελευθερώσω όλους τους φυλακισμένους και να σταματήσω αυτόν τον εφιάλτη, όπως πολλοί από εσάς, θα το έκανα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο μυαλό μου. Και ο ALF είναι το πιο αποτελεσματικό στρατηγικό όπλο που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε αυτό το κίνημα. Αλλά όταν ο στόχος είναι ένα τεράστιο και ευυπόληπτο ίδρυμα όπως το Πανεπιστήμιο της Florida, τα απελευθερωμένα θύματα θα αντικαθίστανται συντονισμένα και αποτελεσματικά. Μια μικρή φάρμα γουνοφόρων ή ένας εκτροφέας μπορεί να τα παρατούσε, όχι όμως ένα πανεπιστήμιο.

Χρειάζεται να προχωρήσουμε πάνω σε αυτήν την ήδη βιώσιμη και αποτελεσματική προσέγγιση. O ALF δρα υπόγεια. Χρειαζόμαστε εξίσου μια ολοκληρωμένη καθημερινή αντίσταση.

Ο χρόνος μας τελειώνει

Αργά και σταθερά δεν κερδίζεις τον αγώνα... όχι όταν ο εχθρός σκοπεύει να εξαντλήσει όλους τους αναλώσιμους πόρους στον πλανήτη μας με αδίστακτη αποτελεσματικότητα. Όχι όταν κάθε «περιττό» είδος οδηγείται προς την εξαφάνιση. Όχι όταν το σύνολο των μη ανθρώπινων ζώων υποβάλλεται σε μια ύπαρξη αέναου βασανισμού ως ανανεώσιμο είδος πολυτελείας. Το αναπόφευκτο τέλος στο οποίο οδηγούμαστε είναι η απόλυτη καταστροφή, όταν πια ο πλανήτης θα έχει βουλιάξει στην ανυπαρξία...με τη γη ως τελικό θύμα της ανάπτυξης.

Το αργά και σταθερά είναι μια εγγυημένη συνταγή για ένα αναποτελεσματικό κίνημα που θα εξασφαλίσει ένα μεγάλο τίποτα.

Δεν έχουμε χρόνο ώστε να συνεχίζουμε σε αυτό το δρόμο που προδίδει τα ζώα.

Δεν είμαι από τους υπομονετικούς ανθρώπους που κάνουν σχέδια 200 χρόνων. Θέλω την αλλαγή στη διάρκεια της ζωής μου...όσοι από εμάς καταλαβαίνουμε τα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε, χρειάζεται να ξεσηκωθούμε και να βρούμε πώς να τη φέρουμε όσο ακόμα μας απομένει λίγος χρόνος.

Ας ξεχάσουμε όσα έχουμε ακούσει, δει, και όσα μας έχουν πει, και ας βρούμε πώς να τη φέρουμε με το δικό μας τρόπο.

Πυροδοτώντας την επανάσταση

Ο τρόπος για να λήξει η σκλαβιά είναι να εξαλειφθούν οι αφέντες των δούλων. Και πιστεύω ότι η έντονη κοινωνική αντίδραση είναι ένα εν δυνάμει χρήσιμο εργαλείο.

Δεν μιλάω για τις δημόσιες αντιπαραθέσεις, πολιτικές συζητήσεις, ή για την εκπαίδευση των αδιάφορων, αυτάρεσκων, στενόμυαλων μαζών που λειτουργούν σαν κοπάδια. Μιλάω για το χειρισμό του επίκεντρου της προσοχής της κοινωνίας και του συναισθήματος με έναν τρόπο που ακόμα δεν έχει γίνει στο πλαίσιο της απελευθέρωσης ζώων. Πώς θα το κάνουμε; Δεν είμαι σίγουρη. Αυτό αποτελεί θέμα σειράς ιδιωτικών συναντήσεων.

Οραματίζομαι μια αντίδραση-κλοτσιά που να μπορεί να συγκριθεί με αυτή των χωρικών που επιτέθηκαν με δάδες στη έπαυλη του Δρ. Φράνκενσταιν.

Κι ενώ ο καθένας θέλει να απευθύνεται στη λογική και στη συμπόνια, νομίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε να απευθυνόμαστε στο συναίσθημα που νιώθουμε στα σωθικά μας. Περιμένω ελάχιστα από τους ανθρώπους και καταλαβαίνω απόλυτα ότι εναντιωνόμαστε σε μία προπαγανδιστική μηχανή που είναι ακριβής και πολύ αποτελεσματική στην πλύση εγκεφάλου και στην συνεχή της ενίσχυση. Δεν μπορούμε να την ανταγωνιστούμε και δεν έχω τέτοιες αυταπάτες.

Χρειάζεται να ανατραπεί.

Χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα κλίμα που δεν υπάρχει ακόμα.

Πώς θα το κάνουμε;

Η Κουλτούρα του Κρέατος είναι η Κουλτούρα της Κατανάλωσης

2010 κι ο πλανήτης ταλανίζεται από πληθώρα οικολογικών-κοινωνικών-αξιακών προβλημάτων.Κλιματική αλλαγή, μόλυνση εδαφών/νερού/αέρα, εξάντληση φυσικών πόρων, εξαφάνιση ειδών, οικολογική κι οικονομική μετανάστευση, βιομηχανοποίηση, συνεχής αποδάσωση κι ερημοποίηση, αστικοποίηση, φτώχεια κι υποσιτισμός είναι από τα κρισιμότερα προβλήματα που έχει καρποφορήσει η παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική μας κοινωνία. Σε αυτήν την κοινωνία, το σύγχρονο σύστημα ζωικής παραγωγής αποτελεί συνδετικό κρίκο των θεμελιωδών αυτών ζητημάτων, που με την ύπαρξη και την ανάπτυξή του επιδεινώνει τόσο τα αξιακά, όσο και τα οικολογικά-οικονομικά-κοινωνικά προβλήματα που βιώνουμε στο παρόν και απευχόμαστε για το μέλλον.

Δεν θα έπρεπε μας να εκπλήσσει το γεγονός ότι η βιομηχανία κρέατος και ωο-γαλακτοκομικών προϊόντων είναι από τις κυριότερες αιτίες καταστροφής και υπερθέρμανσης του πλανήτη. Το 70% του αποψιλωμένου δάσους του Αμαζονίου γίνεται μόνο βοσκότοπος, ενώ μεγάλο μέρος του υπόλοιπου 30% καλλιεργείται για ζωοτροφές, προκαλώντας την ανεπανόρθωτη συρρίκνωση του τροπικού δάσους με την ταυτόχρονη δραματική αύξηση της έκλυσης διοξειδίου του άνθρακα. Η παγκόσμια ζωική παραγωγή συνεισφέρει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου το 18% της παγκόσμιας έκλυσης διοξειδίου του άνθρακα, το 37% του μεθανίου και το 65% των οξειδίων του αζώτου. Αυτά τα νούμερα φιγουράρουν εδώ και χρόνια σε εκθέσεις των ηνωμένων εθνών, κατατάσσοντας την παγκόσμια βιομηχανία ζωικών προϊόντων ως μία από τις βασικότερες αιτίες περιβαλλοντικών προβλημάτων τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η παγκόσμια βιομηχανία κρέατος και ζωικών προϊόντων αποτελεί όμως και μία μηχανή τροφοδοσίας και αναπαραγωγής καταναλωτισμού, προς ικανοποίηση των κοινωνικών διατροφικών προτύπων που συντηρούμε σε πείσμα των καιρών. Η συγκατάβασή μας της επιτρέπει να χρησιμοποιεί το 30% της συνολικής επιφάνειας της γης και το 70% της συνολικής γεωργικής γης. Η παραγωγή κρέατος απαιτεί 7 φορές περισσότερη γη και 10 φορές περισσότερα δημητριακά και όσπρια σε σχέση με μια φυτοφαγική

διατροφή. Αυτό συμβαίνει επειδή τα εκτρεφόμενα ζώα καταναλώνουν πολύ περισσότερη τροφή και πρωτεΐνη από αυτήν που θα «προσφέρουν». Επιπλέον, τα εκτρεφόμενα ζώα καταναλώνουν το 50% των διαθέσιμων αποθεμάτων νερού της γης (13.000 λίτρα για 1 κιλό κρέατος) και ταυτόχρονα αποβάλλουν τόνους περιττωμάτων γεμάτων αντιβιοτικά κι ορμόνες, μολύνοντας τους υδάτινους ορίζοντες από τις εκροές.

Αυτά συμβαίνουν την εποχή όπου 1 δις άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, την εποχή όπου σχεδόν η μισή παγκόσμια παραγωγή σιτηρών γίνεται ζωοτροφή, την εποχή όπου όλα τα ιχθυοαποθέματα απειλούνται με εξάντληση, την εποχή όπου οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι άνθρωποι είναι πολύ περισσότεροι από τους υποσιτισμένους. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις χρησιμοποιούνται για εντατική παραγωγή ζωοτροφών αντί για παραγωγή τροφής για τους ντόπιους πληθυσμούς, οι οποίοι εκτοπίζονται από τη γη τους. Οι ζωοτροφές αυτές εξάγονται πάμφθηνα στις ανεπτυγμένες χώρες για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς σε κρέας και ζωικά προϊόντα, όπου αυτά καταναλώνονται με ξέφρενους ρυθμούς.

Η σημερινή καπιταλιστική κοινωνία φέρει την ευθύνη για αυτή τη μανιώδη κατανάλωση ζωικών προϊόντων. Μία κατανάλωση που θέλει την εργοστασιακή εκτροφή ζώων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα κάθε ώρα και λεπτό, με ένα τεράστιο κόστος για περιβάλλον, τα ζώα και τους ανθρώπους. Συμβάλλει τόσο στον βασανισμό και το βάναυσο σφαγιασμό των ζώων, όσο στη συστηματική καταστροφή οικοσυστημάτων, την απώλεια βιοποικιλότητας, την καταστροφή και τον εκτοπισμό ανεξάρτητων παραγωγών απ’τη γη τους και την υποβάθμιση της ανθρώπινης υγείας και ποιότητας ζωής.

Η παγκόσμια βιομηχανία κρέατος, ωο-γαλακτοκομικών και λοιπών ζωικών προϊόντων αντιπροσωπεύει μια ζοφερή αλήθεια που αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε, το κοινό μυστικό στο οποίο δεν αναφερόμαστε, την εκκρεμότητα που έχουμε αφήσει για αργότερα, ενώ ο ρόλος της στην πορεία του πλανήτη δεν έχει υπάρξει ποτέ πριν πιο καθοριστικός. Η αποβολή των ζωικών προϊόντων από τη διατροφή μας θα ωφελήσει όχι μόνο το περιβάλλον από κάθε άποψη, αλλά και τα απειλούμενα είδη, τα

150 εκατομμύρια ζώα που σφάζονται κάθε μέρα, τους ανθρώπους που υποσιτίζονται και τους ανθρώπους που υποφέρουν από παθήσεις διατροφικής υπερκατανάλωσης. Η υιοθέτηση ενός φυτοφαγικού μοντέλου διατροφής αποτελεί πλέον επιτακτική ανάγκη που μας αφορά όλους, και προϋπόθεση για αντίσταση απέναντι στο σπάταλο, ανήθικο και καταστροφικό σύγχρονο σύστημα εκτροφής ζώων που κατευθύνεται μονάχα από το κέρδος. Η εξουσία που ασκεί η κουλτούρα του κρέατος στα ζώα, είναι εξίσου βίαιη με τη λεηλασία της γης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

let’s go vegan!__