Αυτός είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της τελευταίας Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας του 2010, του John F. Burns των New York Times. Διαβάζουμε λοιπόν στο άρθρο αυτό (με τον υπότιτλο Χιλιάδες ζώα εγκαταλείπονται στην τύχη τους) ότι στη χώρα αυτή, με τα καταπράσινα τοπία, που φημίζεται για την παραδοσιακή της αγάπη για τα άλογα και για τις γενιές των καθαρόαιμων αλόγων αγώνων που έχει αναθρέψει, κατακτώντας τους ιπποδρόμους του πλανήτη, ότι το οροπέδιο ΝΤΑΝΣΙΚ, στα περίχωρα της Ιρλανδικής πρωτεύουσας, είναι πια ένας τόπος που σου ραγίζει την καρδιά. Σ΄ένα λασπωμένο και ανεμοδαρμένο ύψωμα που εκτείνεται σε εκατοντάδες εκτάρια, υπό το τσουχτερό κρύο ενός από τους πιο παγωμένους χειμώνες των τελευταίων χρόνων, περιφέρονται μερικές από τις δεκάδες χιλιάδες αλόγων και πόνυ που εγκαταλείφθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους εξαιτίας του εφιάλτη της κρίσης… Λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο του Δουβλίνου, το οροπέδιο αυτό αποτελεί το τέλος της διαδρομής για όλα αυτά τα ζώα, εκτός ίσως από τα πιο εύρωστα. Σ΄ αυτόν τον τόπο τα περιμένει ο θάνατος από τις κακουχίες, την ασιτία και τις ασθένειες. Δίπλα σ΄ έναν πολύβουο αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας, σε μια από τις πιο απομακρυσμένες γωνιές του οροπεδίου, τα βουναλάκια από φρέσκο χώμα δεν είναι παρά οι τάφοι των πιο αδύναμων αλόγων τα οποία λυτρώθηκαν από το μαρτύριό τους, από τους επιθεωρητές της μέριμνας ζώων, με μια σφαίρα στο κεφάλι από πιστόλι 32 χιλιοστών.
Τα άλογα παρόλο που αποτελούν αναπόσπαστο μέλος της Ιρλανδικής κουλτούρας, εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι δε μπορούν πλέον να ανταπεξέλθουν στα έξοδα σίτισης και σταυλίσματος των ζώων, τα οποία ξεπερνούν σε κόστος τα 40 ή και περισσότερα δολάρια ημερησίως. Μια στοιχειώδης εκτίμηση κατά τον Τζο Κόλινς, πρόεδρο του κτηνιατρικού συμβουλίου της Ιρλανδίας, είναι ότι υπάρχουν 10 με 20 χιλιάδες «πλεονάζοντα άλογα» σε όλη τη χώρα. Ένας άλλος κορυφαίος, ειδικός στα άλογα, ο Τεντ Ουόλς, εκτιμά ότι το νούμερο αυτό πιθανόν να αγγίζει ακόμα και τις 100.000.
Το Ντάνσικ όμως ήταν γνωστό και ως τόπος βοσκής αλόγων. Επίσης για ορισμένους ιδιοκτήτες το Ντάνσικ αποτελεί και σήμερα ένα βολικό βοσκοτόπι μηδενικού κόστους. Για άλλους όμως έχει μεταβληθεί σε ιδανικό τόπο εγκατάλειψης αλόγων και πόνυ. Άλλοι πάλι φτάνουν σ΄ αυτήν την περιοχή ευελπιστώντας να πιάσουν πόνυ για να τα πουλήσουν σε κάποιο παράνομο παζάρι αλόγων. Εκεί τα καταδικασμένα αυτά άλογα πωλούνται έναντι ποσού που δεν ξεπερνά τα 15 δολάρια το ένα.
Όσα δεν πωληθούν ως κατοικίδια οδηγούνται στη σφαγή. Αυτή είναι δυστυχώς κατά το πλείστον και όχι μόνο η μοίρα των ζώων που έχουν την ατυχία να πέσουν στα χέρια των ανθρώπων…
Ρόζα Μηνακούλη
