H Άστεγη κι Εγώ - Σωτήριον Έτος 2010 ΜΧ

Αισίως φτάσαμε στο σωτήριο έτος 2010. Άναψαν τα φώτα της γιορτής. Αυτοί που πεινούσαν θα εξακολουθούν να πεινούν, οι άστεγοι θα εξακολουθούν να είναι άστεγοι, τα ζώα θα σφαγιάζονται κι ο πλανήτης μας, ως ανεξάντλητος πόρος, θα αποστραγγίζεται “αειφορικά”... Οι χορτάτοι θα κάθονται στα τραπέζια των διαβουλεύσεων να συζητούν ατέρμονα, προσπαθώντας καλόβουλα ή κακόβουλα, μεταξύ σφύρας και άκμονος, να λύσουν τα προβλήματα του κόσμου τούτου.

Την Κυριακή 10 Ιανουαρίου πηγαίνοντας στο ξενοδοχείο Imperial, για να παρακολουθήσω τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Πανελλαδικού Συμβουλίου των “Οικολόγων Πρασίνων” και βγαίνοντας από το Μετρό του Μεταξουργείου, ένα άρωμα μπόχας.. χτύπησε τα ρουθούνια μου. Κάποιος απόβλητος της κοινωνίας μας, κρατώντας ένα εισιτήριο που είχε μαζέψει απ΄το δρόμο, με ρώτησε τι ώρα είναι, προφανώς για να το χρησιμοποιήσει. Λίγα λεπτά αργότερα, παρακολουθώντας τη συζήτηση των Ο.Π , σκεφτόμουν αν η ανθρωπότητα περνάει μια μεταβατική περίοδο ή βιώνουμε την κατάρρευσή της. Η συζήτηση σιγά-σιγά έγινε ένα μουρμουρητό κι εγώ χάθηκα στις δικές μου σκέψεις. Το άρωμα.. που λίγο πριν είχα εισπνεύσει με γύρισε λίγες μέρες πίσω, τότε που περιδιαβαίνοντας στη γιορτοστολισμένη Αθήνα, παραμονές Χριστουγέννων, που ανάβουν τα φώτα της γιορτής και ο κόσμος πλημμυρίζει τους δρόμους, γελάει, τραγουδάει, ανταλλάσσει ευχές και δώρα, πετάει πυροτεχνήματα, φωτογραφίζεται από ταλαίπωρους «Αη Βασίληδες» καβάλα πάνω σε δύστυχα πόνυ. Η όσφρησή μου μου έκανε γνωστή την παρουσία κάποιου φτωχού, περιφρονημένου και ανυπόληπτου συμπολίτη μας, κοινώς αστέγου, τα μάτια μου έπεσαν σ’έναν άνθρωπο που σήκωνε το παντελόνι του και ανέδιδε αποφορά ανθρώπινων ακαθαρσιών, τα ρούχα του ζύγιζαν πολλά κιλά λίγδας. Πιο πέρα ένας άλλος αξιοπρεπής πένητας, καθισμένος στο αναπηρικό καροτσάκι του, εκλιπαρούσε λίγα ψίχουλα και δίπλα του μια παρέα, χαμένη στον κόσμο των παραισθησιογόνων, μετρούσε τα χρήματά της. Ο τεχνητός Παράδεισος στοιχίζει ακριβά.

Υψωμένες φωνές με επανέφεραν στην τάξη, η διαβούλευση έφτασε στο τέλος. Κι έτσι το κυνήγι που ήταν και δεν ήταν να συζητηθεί και που ταλανίζει τους Ο.Π., εδώ και δύο χρόνια, ίσως συζητηθεί στο επόμενο ΠΣ. Το θέμα ξεκίνησε όταν σε προηγούμενο συνέδριο των Ο.Π., η Θεματική Ομάδα των Δικαιωμάτων των Ζώων κατέθεσε ψήφισμα κατά του κυνηγιού, το οποίο αποσύρθηκε από την ψηφοφορία, κατ’απαίτηση ορισμένων μελών. Το κόμμα θα πρέπει επιτέλους να πάρει επίσημη θέση όσον αφορά το κυνήγι. Οι Ο.Π. δεν μπορούν να αποφασίσουν ακόμα, φοβούμενοι ίσως, ότι η πρόταση της ΘΟΔΖ, για την οριστική παύση του κυνηγιού, θεωρηθεί πολιτικό λάθος.

Όταν γύρισα σπίτι μου πληροφορήθηκα ότι την άστεγη από την Αιθιοπία, που εδώ και λίγες μέρες είχε εγκατασταθεί στον υπόγειο χώρο της πολυκατοικίας μας, την πήρε η Αστυνομία. Σαν από μηχανής Θεός η Αστυνομία, έδωσε τη λύση που ζητούσαμε όλοι μας, λύση βέβαια για μας αλλά σίγουρα όχι για την άστεγη κοπέλα που ζούσε στη χώρα μας, εδώ και δύο χρόνια, χωρίς χαρτιά. Αγαπούσε την Ελλάδα και δεν ήθελε να φύγει, όπως έλεγε.

Το πάλαι ποτέ βασίλειο της ΑΞΩΜΗΣ, αρχαία Αβησσυνία και σήμερα Αιθιοπία, επί Χαϊλέ Σελασιέ, το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘40, έστειλε σημαντική βοήθεια στην Ελλάδα και κτηνοτροφικά ζώα και μάλιστα η πρώτη αγελάδα σφάχτηκε στο Μοναστηράκι, όπου και η πλατεία του ονομάστηκε πλατεία Αβησσυνίας. Οι Αιθίοπες είναι ένας ξεχωριστός λαός της μαύρης ηπείρου, ευαίσθητος και υπερήφανος. Αλλά δυστυχώς ενώ ήρθαν στην Ελλάδα για καλύτερες μέρες, τα αγόρια τους πεθαίνουν από πείνα γιατί ντρέπονται να ζητιανεύουν και τα κορίτσια τους εξαναγκάζονται να ασκούν το επάγγελμα της ιερόδουλης. Οι σύγχρονες πονεμένες «ΛΑΪΔΕΣ» της Αθήνας.

Όλοι θα θυμόμαστε τις εικόνες των πεινασμένων παιδιών της Αιθιοπίας, με τις πρησμένες κοιλιές. Την εποχή της μεγάλης αυτής πείνας τους, οι Αιθίοπες δε σκότωναν τα οικόσιτα ζώα τους για να τραφούν, με το σκεπτικό ότι αυτοί και τα ζώα ήταν αδέλφια και πεινούσαν μαζί. Όταν πέθαιναν δε, τα έθαβαν στις αυλές των σπιτιών τους γιατί κι αυτά υπέφεραν μαζί τους και αυτοί δε θα μπορούσαν να τα φάνε, όπως μου έλεγε η φίλη μου η Άουα από την Αιθιοπία. Η γλυκειά Άουα, ευρωπαϊστή Εύα, ένα καλοκαίρι και χωρίς να δεχτεί χρήματα φρόντισε με περίσσια αγάπη τη μητέρα μου που ο χρόνος της είχε φερθεί πολύ σκληρά και την είχε μετατρέψει σε ζωντανό κουφάρι. Ήταν ο μόνος άνθρωπος που τη χάϊδευε, τη φιλούσε και την αποκαλούσε «κούκλα μου». Η Εύα και η αδελφή της η Λούβα συμπονούσαν πολύ τους ηλικιωμένους. Κάθε ηλικιωμένος της γειτονιάς μας θα είχε έναν καλό λόγο απ’το στόμα τους κι ένα πιάτο φαϊ από τα χέρια τους. Εμένα με αποκαλούσε μάμα Άφρικα κι ήταν η χαρά της να πάω σπίτι της και να φάω «μέχρι σκασμού». Κι όμως η μάμα Άφρικα όταν ένα φοβισμένο πλάσμα της Αφρικής ήρθε και κούρνιασε στο υπόγειο της πολυκατοικίας μας, δεν του στάθηκε. Δεν έκανα ούτε λίγο περισσότερα, ούτε λίγο λιγότερα από τους άλλους. Όλοι μας της δώσαμε λίγα ψιλά, λίγο φαγητό αλλά κανένας μας δεν άνοιξε την πόρτα του να της προσφέρει ένα ζεστό μπάνιο κι ένα ζεστό κρεβάτι. Όλοι μας, στη θεωρία, άλλοι για τα δικαιώματα των ανθρώπων, άλλοι για τα δικαιώματα των ζώων, ή και των δύο, τα πάμε πολύ καλά. Στη πράξη όμως απέχουμε παρασάγγας.

Η πολυκατοικία μας άρχισε να δυσανασχετεί. Δεν είμαστε φιλανθρωπικό ίδρυμα, έλεγαν. Σε χρόνο ρεκόρ μια καγκελόπορτα της έφραξε το δρόμο για το υπόγειο. Εκείνη όμως επέμενε, ακουμπούσε στην καγκελόπορτα και κοιμόταν. Η περιουσία της ένα μαξιλάρι, μια κουβέρτα και μια σακούλα Σούπερ Μάρκετ, ούτε καν γεμάτη. Άλλοι την έβριζαν και την πετούσαν έξω και άλλοι της άνοιγαν κρυφά την πόρτα.

Τηλεφώνησα στις Αδελφές του Ελέους (το τάγμα της αδελφής Τερέζας). Δεν είχαν κρεβάτι. Στο κέντρο υποδοχής αστέγων του Δήμου Αθηναίων, δέχονταν μόνο Έλληνες «οι ξένοι δεν είναι άστεγοι». Αλλού μου απάντησαν: δεν είμαστε άσυλο, έχουμε μόνο σίτιση. Κι ενώ εγώ βρισκόμουν στο Imperial, μια γειτόνισσα πηγαίνοντας να πετάξει τα σκουπίδια της, έπεσε πάνω στην περίπολο της γειτονιάς και τους παρέδωσε την άστεγη…. την άστεγη που μου χτύπησε και δεν της άνοιξα… ούτε θα μάθω ποτέ αν θα της άνοιγα…

Έσβησαν και φέτος τα φώτα της γιορτής, γεμίζοντας με θλίψη τις καρδιές μας. Η μαγεία έφυγε και όλα ξαναπήραν το δρόμο τους. Ας ελπίσουμε πως τον επόμενο χρόνο ή το μεθεπόμενο, όταν ανάψουν και πάλι, να ρίξουν βάλσαμο αγάπης στις καρδιές μας και να μη σβήσουν ποτέ!!

Σημείωση: Η Λαίς , διάσημη εταίρα της αρχαίας Κορίνθου, υπήρξε σύμβολο του κάλλους, του έρωτα του ωραίου και υμνείται εις την αιωνιότητα.

Ρόζα Μηνακούλη

Εκμετάλλευση Ζώων στο Κέντρο της Αθήνας

Τα τελευταία χρόνια, οι εορταστικές μέρες των Χριστουγέννων και όχι μόνο, παρουσιάζουν την ευκαιρία για την εκμετάλλευση μικρών αλόγων πόνι και φιδιών από οργανωμένο κύκλωμα σε κεντρικά σημεία της Αθήνας και άλλων περιοχών. Ασυνείδητοι “έμποροι” περιφέρουν τα ταλαιπωρημένα άλογα πόνι και τα φίδια όλη την ημέρα, αναγκάζοντάς τα να στέκονται ατέλειωτες ώρες προκειμένου οι ιδιοκτήτες τους να φωτογραφήσουν κυρίως μικρά παιδιά μαζί με τα ζώα και να αποκομίσουν κέρδη από τις φωτογραφίσεις. Τις βραδινές ώρες τα ζώα φορτώνονται μαζικά σε φορτηγά. Στόχος τους είναι η εμπορευματοποίηση της αγάπης των παιδιών για τα ζώα.

Οι αρμόδιες αρχές, δηλαδή η Δημοτική Αστυνομία και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αδιαφορούν και επιτρέπουν τέτοιου είδους οικονομικές δραστηριότητες να διαδραματίζονται κυριολεκτικά κάτω από το βλέμμα τους. Το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες των ζώων δεν έχουν σχετικές άδειες για να χρησιμοποιούν τα ζώα τους ως “κερδοφόρες μηχανές” δεν απασχολεί την πολιτεία. Σε αναφορές από συμπολίτες μας που έγιναν επανειλημμένα στη Δημοτική Αστυνομία και σε υπαλλήλους του Yπουργείου Προστασίας του Πολίτη, προκειμένου να λάβουν μέτρα για την πάταξη του παράνομου εμπορίου και κακοποίησης ζώων, δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα.

Καταγγέλλουμε το παράνομο εμπόριο με τη χρήση των ζώων αυτών και την παράνομη εκμετάλλευση τους από επιτήδειους.
Προτρέπουμε τους συμπολίτες μας να μη συμμετέχουν σε τέτοιου είδους δραστηριότητες που προάγουν την βάναυση εκμετάλλευση και κακοποίηση των ζώων.

Ζητάμε από τους αρμόδιους φορείς (Δημοτική Αστυνομία, Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, Υπουργείο Οικονομίας & Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) να εφαρμόσουν τους νόμους της χώρας μας και να πατάξουν τα φαινόμενα αυτά με την κατάσχεση των ζώων και την τιμωρία των υπευθύνων.

Η εποχή της Αρκούδας - χορεύτριας έχει εκλείψει από τη χώρα μας. Ας μην οπισθοδρομούμε με πόνι και φίδια – μοντέλα.

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΖΩΜΑΤΕΙΩΝ

Οξύρρυγχος και Παπαγάλοι

Aπόσπαση Μαύρου Χαβιαριού μέσω Μασάζ

O οξύρρυγχος είναι ψάρι μεγάλου μήκους με χαρακτηριστικό μακρύ ρύγχος που ζει στον Εύξεινο Πόντο, στην Κασπία, στην Αζοφική θάλασσα, σε ποτάμια της Ρωσίας και αλλού. Από τα αυγά του εξάγεται το μαύρο χαβιάρι, εκλεκτό έδεσμα για πλούσια τραπέζια. Εξού και συνηθίζεται να λέγεται για κάτι πολύ ακριβό: «Μα τι είναι μαύρο χαβιάρι?»

Τους ψαρεύουν, τους σχίζουν την κοιλιά για να πάρουν από τους θηλυκούς τα πολύτιμα αυγά και τους πετάνε πίσω στη θάλασσα. Η υπεραλιεία τους είχε ως αποτέλεσμα την ιλιγγιώδη μείωση της παραγωγής του χαβιαριού τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Όμως το ανθρώπινο δαιμόνιο βρήκε τη λύση. Σε λίμνες που έχουν δημιουργήσει στη Λετονία, από καθαρό αρτεσιανό νερό, το οποίο αντλούν από 150 μέτρα βάθος, εκτρέφουν κοπάδια οξυρρύγχων. Μεγαλώνουν τα ψάρια και σε 5 χρόνια τους παίρνουν τα αυγά με τρόπο που οι οξύρρυγχοι μένουν ζωντανοί, παραγωγικές μηχανές στα χέρια των ανθρώπων. Σε απόσταση 15 λεπτών από τη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, σε μια μεγάλη αποθήκη, σε συνθήκες εργαστηρίου, σε τσιμεντένιες λεκάνες βάθους 3 μέτρων, τα αυγά των οξυρρύγχων αποσπώνται με μασάζ, μέσω μιας τομής στο κάτω μέρος της κοιλιάς τους. Μετά τα ρίχνουν πίσω στο εκτροφείο και σε 14 μήνες, που θα έχουν παραχθεί καινούρια αυγά, θα τα ξαναπιάσουν «για μια μικρή τομή και ένα ευεργετικό μασάζ»… Οι οξύρρυγχοι μπορούν να ζήσουν 30-35 χρόνια και όσο παράγουν αυγά θα τους σχίζουν την κοιλιά για να μη λείψει απ’ τα τραπέζια το εκλεκτό αυτό έδεσμα, για τους λίγους «εκλεκτούς της γης»…

Παπαγάλοι διανυκτερεύουν στο Αστυνομικό Τμήμα…

Στη νήσο Margarita της Βενεζουέλας η τοπική Αστυνομία είναι επιφορτισμένη με ένα πολύ ιδιαίτερο καθήκον. Κάθε βράδυ μέλη της τοπικής περιβαλλοντικής οργάνωσης PROVITA, για τη διάσωση των παπαγάλων Amazona Barbadensis «πράσινοι παπαγάλοι με κίτρινους ώμους», υπό την προστασία της Αστυνομίας, μαζεύουν τους νεαρούς παπαγάλους από τις φωλιές τους και τους μεταφέρουν στο Αστυνομικό Τμήμα. Εκεί τα απειλούμενα και σπάνια αυτά πτηνά περνούν τη νύχτα τους με ασφάλεια, μακριά από τους ανθρώπους που καραδοκούν για να τα αρπάξουν. Το ταξείδι της επιστροφής ξεκινά στις 4 το πρωί, προκειμένου να προλάβουν τα μικρά το πρώτο τους γεύμα, αφού οι γονείς αρχίζουν το τάισμα με το πρώτο φως της ημέρας. Δεν παίζει κανένα ρόλο αν τα μικρά τοποθετηθούν στην ίδια φωλιά απ’την οποία τα πήραν, ισχυρίζονται οι βιολόγοι της PROVITA. Οι ενήλικοι παπαγάλοι θα ταίσουν οποιονδήποτε νεοσσό βρουν στη φωλιά τους.

Μακάρι και οι δικοί μας αστυνομικοί να επιφορτιστούν με τέτοιου είδους καθήκοντα!!

Science illustrated

Μεταφορά Αλόγων για Σφαγή

Eπιστολή προς Ευρωβουλευτές

Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2010

Κάθε χρόνο, 100.000 άλογα μεταφέρονται σε ολόκληρη την Ευρώπη για σφαγή μετά από πολλές μέρες κοπιαστικού ταξιδιού, ανεξαρτήτως δυσμενών καιρικών συνθηκών, χωρίς ξεκούραση, τροφή ή νερό. Οι απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στις μακρινές αυτές μετακινήσεις κάνουν τα άλογα να υποφέρουν από διάφορες ασθένειες, αφυδάτωση, εξάντληση, τραυματισμό, πόνο και υπερβολικό στρες. Οι διαδρομές αυτές δεν είναι μόνο απάνθρωπες, αλλά εντελώς περιττές. Η Παγκόσμια Οργάνωση Ευημερίας για τα Άλογα έχει εντοπίσει μια διαδρομή για σφαγή διαμέσου της Ευρώπης, η οποία περνά από 180 εξουσιοδοτημένα σφαγεία αλόγων πριν τον τελικό προορισμό τους. Εν ολίγοις, δε φτάνει που τα σφάζουμε, τα ταλαιπωρούμε κιόλας!

Ο σύλλογος ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ είναι ενάντια στη σφαγή των ζώων (οποιωνδήποτε ζώων) γιατί υπερασπίζεται το δικαίωμά τους στη ζωή, την ευζωία, την ελευθερία και την αυτοδιάθεση. Πιστεύουμε ότι εάν υπάρχει η έννοια του δικαιώματος, αυτή πρέπει να αγκαλιάσει και να προστατέψει όλα τα συναισθανόμενα όντα. Σε διαφορετική περίπτωση, μιλάμε για διάκριση, αδικία και σπισισμό.

Παρόλα αυτά, επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι η τρέχουσα πολιτικο-οικονομική κατάσταση απέχει πολύ από το να εφαρμόσει την παραπάνω ηθική θέση απέναντι στα ζώα, και επειδή, όπως ήδη γνωρίζετε, η σημερινή νομοθεσία (Κανονισμός 1/2005 του Συμβουλίου της ΕΕ), έχει σοβαρές ανεπάρκειες ενώ κάποια κράτη-μέλη δεν την επιβάλλουν αυστηρά, θα θέλαμε να σας παρακαλέσουμε να βοηθήσετε με την ψήφο σας ώστε να σταματήσει η κακομεταχείριση και η ταλαιπωρία που υφίστανται τα υπέροχα αυτά πλάσματα, υπογράφοντας τη Γραπτή Διακήρυξη 54/2009 για την επανεξέταση του τρέχοντος Κανονισμού μεταφοράς τους.

Για περισσότερες πληροφορίες για τη μεταφορά των αλόγων σε μεγάλες αποστάσεις με σκοπό τη σφαγή, παρακαλώ επικοινωνήστε με την Παγκόσμια Οργάνωση Ευημερίας για τα Άλογα:

τηλ. +44(0)1953497226,

email: hannahlynch@worldhorsewelfare.org

ιστοσελίδα: www.worldhorsewelfare.org,

http://www.worldhorsewelfare.org/you-help/take-action

(ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ)

Αποτρόπαια Κακοποίηση Αλόγου στο Χωριό Πλάτανος του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας

Νέο επεισόδιο κακοποίησης ζώου προστέθηκε στο μακρύ κατάλογο με περιστατικά βάναυσης κακοποίησης ζώων στη χώρα μας. Την Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010, βάσει αυτόπτων μαρτύρων, κάτοικος του χωριού Πλάτανος του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας (συνταξιούχος αστυνομικός, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα) και ιδιοκτήτης του άτυχου ζώου, έδεσε στο αυτοκίνητό του το θηλυκό άλογο, που ήταν έγκυος, και το έσυρε στην άσφαλτο. Αν και το άτυχο ζώο έπεσε, ο οδηγός του αυτοκινήτου συνέχισε να αναπτύσσει ταχύτητα επί 2 χιλιόμετρα, με αποτέλεσμα το άλογο να σπάσει τα δύο μπροστινά του πόδια, το δέρμα του να φύγει από την μία πλευρά του, να αιμορραγεί ακατάσχετα από μια μεγάλη τρύπα στην κοιλιά του από την οποία φαινόταν τα εντόσθιά του. Ο ιδιοκτήτης, μετά την αποτρόπαια πράξη του, σταμάτησε το αυτοκίνητο, έλυσε το άλογο το πέταξε σε χαντάκι δίπλα στο δρόμο, σοβαρά χτυπημένο αλλά ζωντανό, και έφυγε. Το άλογο παρέμεινε ζωντανό με φρικτούς πόνους βγάζοντας κραυγές. Η τοπική κτηνίατρος που κλήθηκε από τους κατοίκους, λόγω των βαρύτατων τραυμάτων, αποφάσισε την άμεση ευθανασία του για να το απαλλάξει από το μαρτύριό του.

Αυτόπτες μάρτυρες κατήγγελλαν τον ιδιοκτήτη και την πράξη του στην αστυνομία. Ο ιδιοκτήτης του άτυχου ζώου κυκλοφορεί ελεύθερος παρόλο που είναι γνωστά τα στοιχεία του. Η τοπική Δ/νση κτηνιατρικής, μετά τη δημοσιοποίηση της πράξης έχει επιληφθεί της υπόθεσης. Το γεγονός αποτελεί όχι μόνο βαρύτατη αμέλεια εκ μέρους του ιδιοκτήτη, αλλά βάρβαρη κακοποίηση. Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά σε βάρος του δράστη.

Θεωρούμε ότι η όποια περιφρόνηση, από αρκετούς συμπολίτες μας, των θεσμοθετημένους νόμων της χώρας μας εντείνεται, εκτός άλλων, από:

Α) την μη εφαρμογή τους των νόμων από τις αρμόδιες αρχές, και

Β) τις εξαιρετικά ήπιες ποινές και πρόστιμα που προβλέπονται ακόμη και για φρικτές κακοποιήσεις ζώων.

Καταδικάζουμε κάθε είδους βάναυση πράξη κακοποίησης ζώων και απαιτούμε την άμεση κατάθεση νέου σχεδίου νόμου, όπου θα προβλέπονται αυστηρές ποινές για την κακοποίηση των ζώων. Η θεσμοθέτηση νέου νόμου για την προστασία των ζώων στη χώρα μας, σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα, είναι επιβεβλημένη και πρέπει να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ.