Κάλεσμα Διαμαρτυρίας Μεγάλης Πέμπτης

Ελάτε να πούμε ένα βροντερό όχι στο κρεοφαγικό ξεσάλωμα του Πάσχα!

Γιατί τόσο αίμα κάθε Πάσχα; Ο Χριστός, μας έχουν διδάξει, σημαίνει αγάπη. Γιατί τόσα πτώματα από αθώα αρνάκια να κρέμονται στα τσιγκέλια;

Γιατί το Πάσχα να είναι μέρα λαμπρή για μας, γεμάτη γέλιο και χαρά, κλαυθμός και οδυρμός και μέρα μαύρη κι άραχνη για τα μαντριά;

Εδώ και 2000 χρόνια από τότε που ο Θεάνθρωπος ήρθε στη γη για να μας σώσει απ΄ το σκοτάδι , το πρόβλημα της θυσίας των αμνών, των ταύρων και όλων των άλλων αθώων εξιλαστήριων θυμάτων, λύθηκε εφόσον ο Θεός ζήτησε αγάπη και όχι θυσίες «..ει δε εγνώκειτε τι εστίν έλεον θέλω και ού θυσίαν...» (Κ.Δ. Ματθαίος κεφ. 9.13 και 12.7). Μας έμαθε στην προσευχή μας να ζητάμε «τον άρτον ημών τον επιούσιον». Στον Τελευταίο Δείπνο ευλόγησε τον άρτο και το μοίρασε στους μαθητές του. Γιατί λοιπόν εμείς εξακολουθούμε, 2000 χρόνια μετά, για χάριν ενός στόματος γεμάτου με σάρκα και για χάριν της ηδονής ενός λάρυγγα να χύνουμε το αίμα των ζώων και να ξεσαλώνουμε κρεοφαγικά στο όνομα τάχα ενός Θεού…;

Ελάτε να διαμαρτυρηθούμε για τη μεγάλη σφαγή των άγιων ημερών, την 1^η Απριλίου 2010, Μ. Πέμπτη, και ώρα 11.00 π.μ. στην πλατεία Συντάγματος.

Για την ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ

H Πρόεδρος

Ρόζα Μηνακούλη

Το Αξέχαστο Ταξίδι στην Ισπανία

Ο ήλιος στέκει ακόμα ψηλά. Είναι παράδοση ν’ αρχίζουν οι ταυρομαχίες στις 5 τ’ απόγευμα. Αρένα ντελ λος τόρες στη Βαλένθια. Το κοινό αδημονεί ν’ απολαύσει το μοναδικό θέαμα. 15.000 αφιδιονάδος ζητωκραυγάζουν την είσοδο των τορέρος. Ο παρουσιαστής αναφέρει για το τι θα επακολουθήσει. Επικαλείται το δίκαιο του λαού. «Αυτό αποφασίζει αν συνεχίσουμε»… Θέλετε; Si o no? Το show αρχίζει… Η μπάντα παιανίζει πανηγυρικούς ήχους. Παρέλαση, γύρω από την αρένα. Όλοι οι πρωταγωνιστές της κορίντα, εκτός του ταύρου. Η εξέδρα τους υποδέχεται, με συνεχή όλε, όλε. Υποκλίσεις και χαιρετούρες στο κοινό. Τελετουργία. Ο εξαγριωμένος ταύρος περιμένει πίσω από τον φράκτη.

Με το ζόρι τον συγκρατούν. Μπαίνει φουριόζος τρέχοντας από ΄δω κι από ΄κει. Πρώτοι στην μάχη του ρενταντέλ (η αρένα της ταυρομαχίας), οι δύο έφιπποι πικαντόρες. Ρόλος τους είναι, να πλήξουν με την πίκα τους (το κοντάρι με την τριγωνική αιχμή), το «ανίκητο τέρας». Το ερεθίζουν και το προετοιμάζουν, γι’ αυτά που θα επακολουθήσουν. Κτυπούν στους γλουτούς και στην πλάτη του ταύρου. Το αίμα όσο περνάει η ώρα, κοκκινίζει τη μαύρη ράχη του ζώου. Ο πόνος, του έχει τυλίξει το κορμί. Αρχίζει να μουδιάζει. Οι κινήσεις του γίνονται αργές. Παίρνει όση δύναμη του έχει απομείνει κι ορμά στ’ άλογα των πικαντόρες. Αυτά ξαφνιάζονται και αιματοκυλιούνται. Τα κέρατα του ταύρου καρφώνονται στο κορμί τους. Το προστατευτικό ύφασμα που καλύπτει τα πλευρά των αλόγων, είναι για να μην φαίνονται οι τρύπες από τις πληγές. Ο ταύρος αλαφιασμένος όσο τα βλέπει να χλιμιντρίζουν από οίκτο, τόσο και περισσότερο μανιασμένος τους επιτίθεται. Μέσα σε φοβερούς πόνους, τ’ άλογα υποχωρούν.

Το ένα από τα δύο σωριάζεται στο χώμα. Το άλλο έντρομο αποτραβιέται στο κιγκλίδωμα. Κάνει νευρικούς γύρους. Οι θεατές το παροτρύνουν να μην δειλιάσει. Να συνεχίσει. Βάμος, βάμος. Η μουσική καλεί τους μπαντεριγιέρος να μπουν στην αρένα. Αυτοί με θριαμβευτική εμφάνιση, υπερόπτες, εισέρχονται καμαρωτοί. Έχουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο στην ταυρομαχία. Κρατούν τις «μπαντερίγιας», τα μακριά μπαστούνια τους (μ’ ένα τσιγκέλι στην άκρη). Πλησιάζουν με θεατρινίστικες, χορευτικές κινήσεις τον ταύρο, που τους κοιτά αποχαυνωμένος. Τον ενοχλούν, τον προκαλούν, για να μην τυχόν ξεθυμάνει η οργή του! Το αίμα του ζώου στάζει στο χώμα. Οι κηλίδες διαγράφονται σ’ όλη την επιφάνεια της αρένας, Ο ταύρος απελπισμένος αναζητεί διέξοδο φυγής. Επιτέλους ένα τέλος, στο μαρτύριο που περνάει. Όλα γύρω του φαίνονται θολά. Μα δεν το βάζει κάτω. Αντιστέκεται. Η τελευταία μπαντερίγια, λογχίζει για πολλοστή φορά, το σβέρκο του «αδάμαστου». Οι σάλπιγγες καλούν τον ματαντόρ. Κυρίες και κύριοι και τώρα αρχίζει η πραγματική ταυρομαχία. Η μάχη των γενναίων. Βίβα λ’ Εσπάνια. Βίβα λα κορίντα. Χειροκροτήματα, ζητωκραυγές. Όλε όλε. Φωτογραφίες. Πανό με συνθήματα. Η μπάντα παίζει κλασικά φλαμένγκο τραγούδια. Το κρεσέντο της εξέδρας δεν έχει τελειωμό.

Η Ισπανία, σας καλωσορίζει… στο πιο αυθεντικό της θέαμα. Ο ματαντόρ, κρατά το κόκκινο πανί. Το κουνάει για να ξεδιπλωθεί από τις θεατρινίστικες κινήσεις του. Να γίνει βεντάλια, να δείξει στον ταύρο, ότι απόμειναν οι δυο τους. Αυτός κι ο θάνατος. Ο ταύρος δειλιάζει. Δεν περπατά. Τον κοιτά, λες κι είναι μαστουρωμένος. Αν είχε ανθρώπινο μυαλό, θα βλαστήμαγε την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκε. Ο κόσμος τον προτρέπει να δώσει τη μάχη του. Να τρέξει. Να κάνει τέλος πάντων κάτι τι. Να μην πάνε άδικα τα 40 Ευρώ του εισιτηρίου!

Η όραση του ταύρου έχει μικρύνει. Τον τσούζουν τα μάτια. Είναι μάλλον εκείνη η άτιμη βαζελίνη, που του έχουν βάλλει πριν τον αγώνα, για να μην έχει καθαρές ματιές. Για να κάνει τυφλές κινήσεις. Για να ενοχλείται και να μην συσπειρώνει τη δύναμή του. Ο ματαντόρ τον προκαλεί. Το κόκκινο πανί λένε ότι τον ερεθίζει. Μέγα ψέμα. Ο ταύρος έχει αχρωματοψία. Μέχρι τις αρχές του 20^ου αιώνα, το πανί ήταν άσπρο. Το έβαψαν κόκκινο, για να μην φαίνονται τα αίματα. Η τελευταία δύναμη της ζωής του, η εφεδρική του ανάσα πριν το τέλος, τον προτρέπει. Επίθεση. Δεν σου απόμεινε τίποτε άλλο. Εφορμά… ακάθεκτος. Επιτέλους! Η εξέδρα, είναι με το μέρος του ταύρου. Τον επευφημεί. Πρέπει ν’ αποδείξει ότι είναι δυνατός. Ότι είναι ξεχωριστός. Ένας μέγας ταύρος. Ο ματαντόρ, αυτοσυγκεντρώνεται. Οργανώνει την άμυνά του. Η ιπποτική συνήθεια έχει τους κανόνες της. Δεν πρέπει να επιτίθεσαι πρώτος. Πρώτα σου την πέφτουνε τα ζώα…

Φτάσαμε στην πιο κρίσιμη φάση της ταυρομαχίας. Ο χορός των πρωταγωνιστών. Ο ταύρος κι ο ταυρομάχος, παίζουν με τον χρόνο. Αναζητούν την κατάλληλη στιγμή της επίθεσης… Ο ταύρος γυρίζει το σβέρκο του για μια στιγμή. Εκείνη την ώρα του καρφώνεται αστραπιαία το σπαθί. Από την αιμορραγία παραπαίει. Ο έμπειρος ταυρομάχος, για να μην αφήσει το ζώο να υποφέρει, επιχειρεί να καρφώσει το σπαθί στην καρδιά του. Το σπαθί γλιστρά. Αντί για τον στόχο, βρίσκει τα πνευμόνια. Ο κόσμος δεν πολυκαταλαβαίνει και πανηγυρίζει. Ζητωκραυγάζει υπέρ του ταυρομάχου. Ο άνθρωπος κέρδισε για μια ακόμη φορά. Αυτό σημαίνει πυγμή. Το να ‘χεις καρδιά παλικαριού!

Οι αφιδιονάδος της κορίντα απαθανατίζουν τις τελευταίες στιγμές του ζώου. Θα είναι το φωτογραφικό κειμήλιο από το ταξίδι στην Ισπανία. Να καμαρώνουν αυτοί κι οι φίλοι τους. Ο ταύρος δεν πέθανε. Η αιμορραγία τον ρίχνει κάτω. Σφαδάζει… Δεν είναι ωραίο αισθητικά το θέαμα. Όπως και να το κάνουμε, υπάρχει «ανθρωπισμός»! Κάποιος μπαίνει κρατώντας ένα στιλέτο και το καρφώνει προς το μέρος του εγκεφάλου. Ε, του κερατά. Δεν θα ψοφήσει; Τον σέρνουν έξω από την αρένα, με διθυραμβικά παιανίσματα της μπάντας. Είναι παράλυτος. Εγκαταλείπεται σε μια γωνιά. Του έχουν μείνει λίγα δευτερόλεπτα ζωής, μέχρι να φτάσει ο χασάπης να τον τεμαχίσει. Η ταυρομαχία τέλειωσε. Οι θεατές, για επιδοκιμασία του θεάματος, κουνούν άσπρα μαντιλάκια. Όμως η τελετή συνεχίζεται…Το πλήρες πρόγραμμα του τουρίστα προβλέπει και δείπνο. Σε διαλεκτό τόπο, με κατάλληλο ντεκόρ και με κρέας ταύρου. Αν είστε τυχεροί, θα φάτε και τους όρχεις του, που κάνουν καλό. Θα πάρετε και αυτόγραφο, από κάποιο περαστικό ταυρομάχο.

Μια βόλτα στη χασιέντα

Στο στάβλο ταΐζουν καλά τον ταύρο. Πρέπει να έχει πολλές δυνάμεις. Παίρνει βιταμίνες με ενέσεις. Τον ντοπάρουν επίσης με αμφεταμίνες. Δεν έχει ανάγκη. Στο κάτω κάτω, δεν θα περάσει από ντραγκ-τεστ. Που και που, σε μερικούς άγριους ταύρους, τους κάνουν ηλεκτροσόκ, για να τους πέσει ο τσαμπουκάς. 'Οταν φτάσει η ώρα της μάχης, του βάζουν μπαμπάκι στα ρουθούνια για ν’ αναπνέει δύσκολα. Του κτυπάνε τα νεφρά με αμμόσακκους, για να μην του αφήσουν σημάδια. Πονάει και θέλει να κατουρήσει. Λένε ότι έτσι του «κόβονται» τα πόδια. Του έρχονται ρίγη. Του βάζουν στους γλουτούς τερεβινθίνη (ρητίνη κοκορεβιθιάς), για να έχει φαγούρα. Δεν πρέπει να στέκεται ακίνητος. Λιμάρουν τα κέρατά του, για να μην είναι αιχμηρά. Λόγοι ασφαλείας για το κοινό και για τον ταυρομάχο. Μόλις πάρουν το σήμα έτοιμοι, του προσθέτουν και μια πρέζα κοκαΐνης στα ρουθούνια, για να πάρει τα πάνω του…

Τα φαντάσματα

Τ’ άλογα που παίρνουν μέρος στην ταυρομαχία είναι γέρικα κι άρρωστα, με χαμηλό δείκτη αντίστασης. Στοιχίζουν φτηνά κι είναι κρέας επί σφαγή. Κάθε χρόνο σκοτώνονται στις ταυρομαχίες περίπου 5.000 άλογα. Φοράνε τις υφασμάτινες καλύπτρες κατά τη διάρκεια της ταυρομαχίας, γιατί παλαιότερα, χωρίς τις κουκούλες, έβλεπες τα έντερα τους να σέρνονται στο χώμα. Σε μερικές περιπτώσεις έχουν κόψει τις φωνητικές χορδές των αλόγων, για να μην χλιμιντρίζουν και δείχνουν στους θεατές ότι φοβούνται.

Ατραξιόν

Ετησίως, από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο που διαρκούν οι ταυρομαχίες στην Ισπανία, τις παρακολουθούν πάνω από 55 εκατ. θεατές, σε 4200 ταυρομαχίες. Οι ταύροι που φονεύονται, είναι περίπου 18.000. Κάθε ταυρομαχία περιλαμβάνει 3 παραστάσεις (με 6 ταύρους). Τα κέρδη ξεπερνούν τα 20 εκατ. Ευρώ (στοιχεία της El Pais). Το κύκλωμα των ταυρομαχιών περιλαμβάνει 150.000 απασχολούμενους. Η πλειοψηφία των θεατών είναι τουρίστες (το 65% είναι Ιάπωνες και Λατινοαμερικάνοι). Πολλοί έχουν τάσεις εμετικές μετά τον αγώνα. Για να διαφημιστούν οι ταυρομαχίες, παρουσιάζονται διάφορες ατραξιόν στο εξωτερικό. Στην Ιαπωνία και Ρωσία έχουν γίνει της μόδας. Σε ειδικά σχολεία της Ισπανίας, κάνουν επιδείξεις ματαντόρ, παιδιά. Στη μίνι κορίντα (τη λεγόμενη νοβιλάντα), 12χρονοι σκοτώνουν μοσχαράκια!

H ιστορία

Στους τοίχους των ράμπλας της Αραγονίας, οι φωτογραφίες και τα σκίτσα των μεγάλων μαντατόρ Χουάν Μπελμόντε, Γιοσολίτο Μανολέτε, Χοσέ Γκομέθ, Ελ Κορντομπές, είναι οι μυθικές συνέχεις των λαϊκών ηρώων, που ξεκίνησαν το άθλημα αυτό, με τους άγριους ταύρους της ιβηρικής χερσονήσου. Ο εθνικός ήρωας της Ισπανίας Θιδ, ήταν ταυρομάχος. Η κορίντα στα χρόνια του Κάρολο του Β’ (1665-1700) απέκτησε μεγάλη αίγλη. Όμως για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός του Κάρολο του Δ΄ Γκοντόι την απαγόρευσε (1788-1808). Επανήλθε επί Ιωσήφ Βοναπάρτη το 1810. Σήμερα θεωρούνται ένα κειμήλιο του πολιτισμού τους!

Η τέχνη στην αρένα

«Τραγωδία του Θανάτου», χαρακτηρίζει ο νομπελίστας συγγραφέας Χεμιγουέι τις ταυρομαχίες. Το 1932 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Θάνατος τ’ απομεσήμερο», που αναφέρεται στο αγαπητό του θέαμα. Παραπλήσια άποψη είχαν και οι: Λόρκα, Πικάσο κι ο Γκόγια (έκανε πορτρέτο του με τη στολή του ματαντόρ).

Έντουαρντ Μανέ: Ο θάνατος του ταυρομάχου. Μανουέλ Βιθέντ (Ισπανός Δημοσιογράφος): «Θα δεχτώ ότι η κορίντα είναι τέχνη, αν αναγνωριστεί κι ο κανιβαλισμός ως γαστρονομία».

Η ανάποδη

Όλα καλά κι ωραία. Αν τυχόν όμως ο ταύρος, κτυπήσει τον ματαντόρ; Τότε τον περιμένει η εκδίκηση των συναδέλφων. Τον παίρνουν μέσα οι ταυρομάχοι και βγάζουν το άχτι τους πάνω του. Συναδελφική αλληλεγγύη. Κάθε χρόνο τραυματίζονται 25- 30 ταυρομάχοι.

Antitaourina

Είναι το σήμα κατατεθέν κατά των ταυρομαχιών. Η κυβέρνηση της Ισπανίας έχει υποσχεθεί, ότι μελλοντικά, θα βάλλει το θέμα της απαγόρευσής τους. Τώρα φοβάται τις αντιδράσεις του κοινού! Στην Καταλώνια μόνο, έχουν απαγορευτεί. Η Πορτογαλία που έχει κι αυτή ταυρομαχίες, δέχθηκε κάποιες προδιαγραφές. Απαγορεύεται φανερά, η δολοφονία του ταύρου. Όχι μπροστά στους θεατές. Μόνο μέσα στο στάβλο, στα μουλωχτά.

Μιχάλης Μιχελής

Ο σεβασμός προς τη ζωή δεν σημαίνει την άρνηση μιας "απάνθρωπης" φυσικής πραγματικότητας όπου υπάρχουν συμβιώσεις αλλά και ανταγωνισμοί… Κάτω από αυτό το πρίσμα νομίζω ότι πρέπει να δει η Οικολογία και μερικά φαινόμενα που προέρχονται από ένα βάρβαρο παρελθόν της σχέσης ανθρώπου - φύσης και τα οποία ξενίζουν στις μέρες μας, όπως είναι π.χ. οι ταυρομαχίες. Όχι βέβαια ότι σήμερα έχει εκλείψει η βαρβαρότητα, το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει όταν η σύγχρονη τεχνολογία επιστρατεύεται για το ταχύτερο ξεκλήρισμα της φύσης, όπως π.χ. στην περίπτωση των τροπικών δασών. Η ταυρομαχία είναι ένα κατάλοιπο του παρελθόντος που μπορεί να μας εξοργίζει, αλλά δεν μπορούμε με οικολογικά κριτήρια να ζητούμε την άμεση κατάργηση του. Οι ταυρομαχίες αποτελούν κατά κάποιο τρόπο ένα σύμβολο του φόβου και του μένους του ανθρώπου, τουλάχιστον του δυτικού και χριστιανικού, απέναντι στην άγρια φύση με την οποία βρίσκεται σε παραδοσιακή διαμάχη.

Μ' αυτή την έννοια, πρόκειται για την αντανάκλαση μιας νοοτροπίας και στάσης που αντιστοιχεί σ' ένα ολόκληρο τρόπο ζωής, επομένως είναι ένα πολιτιστικό στοιχείο. Ο τοπικός πολιτισμός, όπως διαμορφώθηκε από αιώνες κοινωνικής εξέλιξης, απαιτεί την τελετουργική θανάτωση του ταύρου με στόχο το θέαμα, την ψυχαγωγία και την εκτόνωση του συλλογικού απωθημένου. Η κοινωνία έχει ανάγκη να δείξει ότι "η πνευματική υπεροχή του ανθρώπου υποτάσσει το μαινόμενο κτήνος", επειδή στην καθημερινή πάλη του ανθρώπου για την επιβίωση συχνά τα πράγματα συνέβαιναν αντίστροφα. Η βία μπορεί να μην είναι τέχνη αλλά είναι σίγουρα μέρος της κουλτούρας, όσο και το θέατρο ή η γλυπτική. Οι φωνές για λύπηση, επιείκεια, αγάπη προς τον ταύρο αποτελούσαν ανέκαθεν μειοψηφία και μόνο πρόσφατα αποκτούν μεγαλύτερη ισχύ, επειδή πηγάζουν και ενισχύονται από τις πολιτιστικές και ιδεολογικές αλλαγές των τελευταίων 5εκαετιών.

Ωστόσο οι αλλαγές αυτές δεν έχουν ωριμάσει στην τοπική κοινωνία και οι παρεμβάσεις των ξένων ζωόφιλων για να καταργηθούν οι ταυρομαχίες ηχούν περίεργα στους ντόπιους.
Όμως όπως σωστά αναλύεται στο παραπάνω άρθρο, οι ταυρομαχίες σήμερα έχουν χάσει σε μεγάλο βαθμό τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα. Κάτω από την πίεση των τουριστικών συμφερόντων έχουν γίνει ένα στημένο θέαμα με σκοπό να ελαφρύνουν το πορτοφόλι του ξένου τουρίστα. Μήπως λοιπόν βασικός μας στόχος δεν πρέπει να είναι οι ίδιες οι ταυρομαχίες, αλλά μάλλον ο τρόπος με τον οποίο διεξάγονται σήμερα: θα έπρεπε να γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στην παραδοσιακή ταυρομαχία ως πολιτιστική έκφραση και στη σύγχρονη εμπορευματοποιημένη εκδοχή της.

Ένας λάτρης του είδους, όπως ο Χέμινγουεϊ θα ήταν παράλογο και άδικο να στερηθεί το έστω βάρβαρο θέαμα της "τραγωδίας του θανάτου". Αντίθετα, είναι απαραίτητο να προστατεύονται απ' αυτό οι ανήλικοι θεατές όνο, όπως πολύ σωστά γινόταν παλιότερα, ενώ για τους ενήλικους, οι απαγορεύσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν θεμιτό μέσο.

Μόνο μια συστηματική προσπάθεια προπαγάνδας, παράλληλα με την αύξηση της γενικότερης ευαισθησίας της κοινωνίας, μπορεί να οδηγήσει μια μέρα στην φυσιολογική κατάργηση μιας δραστηριότητας που θα είναι πια εκτός εποχής. Τα ίδια εξάλλου ισχύουν και για άλλες σκληρές παραδοσιακές πρακτικές, όπως είναι το κυνήγι. Όμως, αν η λογική επιβάλλει ανεκτικότητα, η καρδιά εξεγείρεται και απαιτεί άμεσες αλλαγές, την εφαρμογή των ιδεών μας "εδώ και τώρα". Και εκείνοι από τους μαχόμενους οικολογιστές που μπορούν να εγκλωβίσουν τον αυθορμητισμό τους στην "τέχνη του εφικτού" είναι βέβαια μειοψηφία.

Κ. Χατζημπίρος

Περιοδικό ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΖΩΗ

τεύχος 121, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2001

Καλά όλα αυτά κύριε καθηγητά, όμως γιατί πρέπει πάντα να την πληρώνουν τα ζώα προκειμένου να εκτονώνεται το ανθρώπινο συλλογικό ασυνείδητο που έχει απωθημένα; Μήπως είναι "λίγο" άδικο και άστοχο; Η ανθρωπότητα πότε θα αναλάβει την ευθύνη των πράξεών της και θα ωριμάσει;

Διάλεξη του Kαθηγητή Θεοδόση Τάσιου

Στις 18 Μαρτίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, παρακολούθησα τη διάλεξη του καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου , Θεοδόση Τάσιου. Ήταν η πρώτη ομιλία του κύκλου "Φιλοσοφία και Κοινωνία" με θέμα : "Οι Κοινωνίες των Ζώων" που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων "Megaron Plus" του οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Η ομιλία του με ενθουσίασε, ήταν τουλάχιστον για μένα, η καλύτερη ομιλία που έχω ακούσει για τις κοινωνίες των ζώων, τις τόσο όμοιες με τις δικές μας, ασχέτως αν εμείς δεν τις κατανοούμε ακόμη.

Ήταν μια ομιλία που έδινε φτερά στα πόδια των φιλόζωων και τροφή για σκέψη στους μη φιλόζωους... Σε ποιό Σωτήριο Έτος άραγε τα δικαιώματα των ζώων θα κατοχυρωθούν συνταγματικά και τα ζώα θα πάψουν να θεωρούνται ως αντικείμενα και μάλιστα πολλές φορές ως αντικείμενα μιας χρήσης;

Ρόζα Μηνακούλη

Η αυτοσυνειδησία των ζώων

ΘΕΟΔΟΣΗΣ Π. ΤΑΣΙΟΣ Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Έστω και σε καιρούς προβλημάτων κατεξοχήν ανθρωποκεντρικών, δέν θα έβλαφτε να επανέλθουμε σ΄ένα παλαιό ερώτημα που θα μπορούσε να αμβλύνει τη «ζωώδη» περί Ζώων αντίληψή μας- με την ελπίδα οτι θα νοιώσουμε σεβαστικότερα (άρα παρηγορητικότερα) τη ροή του ποταμού της Ζωής, μέσα σ΄ένα κρύο και άβιο Σύμπαν.

Για ν΄απαντήσομε στο περι Αυτοσυνειδησίας των Ζώων ερώτημα (δηλαδή για την περι Εαυτότητας ενδεχόμενη συναίσθησή τους), μπορούμε να ξεκινήσομε (i) απ΄τη Σωματική αυτογνωσία (εύκολο θέμα), (ii) απ΄τη Χρονική Μνήμη (έχει τώρα αποδειχθεί οτι πλείστα ζώα διαθέτουν αίσθηση καί του Μέλλοντος), και (iii) απ΄την αντίληψη περι Ετερότητας- ιδίως δέ μέσω της ετερονοογνωσίας (mindreading) η οποία έχει αναγνωρισθεί πειραματικώς.

Όμως, η σημαντικότερη συμβολή στη διερεύνηση του προβλήματος είναι να πάμε κατευθείαν στο ζήτημα της Αυτογνωσίας (metacognition) - δηλαδή στην αντίληψη «του νού για τον ίδιον τον νού».

Λοιπόν, το πρώτο πράγμα που νομίζω οτι ενδιαφέρει εδώ είναι το γεγονός οτι η Lucy η χιμπαντζού εγνώριζε και χρησιμοποιούσε τη λέξη «πόνος»- άρα εγνώριζε την έννοια πόνος, εγνώριζε δηλαδή μια κατάσταση του Εαυτού-της. Το δεύτερο, εξ ίσου σημαντικό, είναι τα πειράματα Ηampton, 2005 και Son et al., 2005, με τα οποία μετρούνταν ο «βαθμός εμπιστοσύνης» τον οποίον οι ίδιοι οι μακάκοι απέδιδαν στη γνώμη τους: Είχαν πράγματι την τάση να κάνουν τολμηρότερες επιλογές μόνον όταν ήσαν ικανοί να κάμουν πιο αξιόπιστες κρίσεις. Οι ερευνητές δεν ισχυρίζονται (ακόμα) οτι τα ζώα αυτά έχουν ακριβή «επίγνωση της επίγνωσής-των (τούτο δε επειδή επίγνωση μιας «διανοητικής» κατάστασης της βιολογικής μηχανής, σημαίνει οτι η μηχανή έχει ήδη δομήσει μιαν αίσθηση Εαυτότητας. Ανάλογα είναι τα πειράματα του D. Smith απ΄το 2005: Πίθηκοι είχαν εκμάθει να χειρίζονται το χειριστήριο ενος υπολογιστή, στου οποίου την οθόνη παρουσιάζονταν οπτικά μορφώματα. Στις ορθές απαντήσεις αμείβονταν με τροφή- στις λανθασμένες τιμωρούνταν με πολύωρη διακοπή απ΄το παιχνίδι. Μετά απ΄ αυτήν την φάση του πειράματος, τους δόθηκε η δυνατότητα (όπως και στα σχετικά παίγνια στην ανθρώπινη τηλεόραση) να χρησιμοποιούν ενα πλήκτρο «πάμε παρακάτω» (pass) για την περίπτωση που αμφέβαλλαν για την απάντησή τους. Οπότε δέν ελάμβαναν αμοιβή, ούτε όμως και ποινή, αλλά τους έθεταν επόμενη ερώτηση. Ετσι λοιπόν αποδείχθηκε οτι τα ζώα όταν εδίσταζαν πέρα απο ενα χρονικό διάστημα, πατούσαν το «pass»- ένδειξη οτι αποτιμούσαν την ίδια-τους τη στάθμη εμπιστοσύνης στις γνώσεις τους, κι ανεγνώριζαν αβεβαιότητα. Τα πειράματα συνεχίσθηκαν με εκτεταμένες βελτιώσεις, ώστε να αποκλεισθούν άλλες πιθανές ερμηνείες της συμπεριφοράς των ζώων. Ετσι, ανεξαρτήτως με τους προβληματισμούς της συνεχιζόμενης έρευνας, διαθέτομε μια σημαντική καταρχήν ένδειξη αυτονοογνωσίας - το υψηλότερο σκαλί ανάπτυξης της Αυτοσυνειδησίας.

Για το ίδιο αντικείμενο, μπορούμε να αξιολογήσομε και τις έρευνες για την αντίδραση πρωτευόντων μπροστά στον καθρέφτη- άραγε αναγνωρίζουν τον «εαυτό-τους»; Το θέμα είναι εννοιολογικώς περίπλοκο για να μπορεί να αναπτυχθεί επαρκώς εδώ. Μπορούμε μόνον να πούμε οτι η ενώπιον κατόπτρου εξέταση εικόνας, δέν συνιστά κατ΄ανάγκην απόδειξη εαυτότητας- θα μπορούσε η εικόνα να ανήκει σε άλλο γνωστό ζώο. Τώρα όμως που τα πειράματα (i) επεκτάθηκαν σε δελφίνια (2001) και σε ελέφαντες (2006), ενώ (ii) εκλεπτύνθηκαν ως προς τις συνθήκες εκτέλεσης και τις μεθόδους αποτίμησης, αναμένονται και απο εκεί σημαντικά πρόσθετα στοιχεία. Πάντως, στη διεθνή επι του θέματος βιβλιογραφία σήμερα, παραμένουν λίγες αμφισβητήσεις περί μιας μορφής (και μιας «στάθμης») Αυτοσυνειδησιακότητας των θηλαστικών, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τους ανθρώπους- απ΄τη βρεφική προς την νηπιακή ηλικία, κι απ΄ την υγιή στην ψυχικώς ασταθή κατάσταση. Θέλω δηλαδή να πω οτι το πρόβλημα της «Αυτοσυνειδησιακότητας» δεν επιδέχεται άσπρη ή μαύρη επιλογή («υπάρχει δεν υπάρχει»). Στο 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελλ. Φιλοσοφικής Εταιρείας (2008), είχα υποδείξει τους μηχανισμούς απόκτησης και τις στάθμες εκλέπτυνσης αυτής της Συστημικής Υπεριδιότητας στην περίπτωση του Ανθρώπου. Εύλογο είναι να αναμένονται και στην περίπτωση των άλλων Ζώων τέτοιες ενδεχόμενες διαβαθμίσεις Αυτοσυνειδησιακότητας.

Θα έπρεπε όμως να ιδούμε και την επι του θέματος (πλάγια) συμβολή της γλωσσικής ικανότητας των ζώων. Αν αποδειχθεί οτι τα ζώα διαθέτουν πρωτο-γλωσσικές ή και γλωσσικές ικανότητες, τότε το περι Αυτοσυνειδησιακότητάς-τους πρόβλημα θα έχει βρεί βεβαιότερες λύσεις.

Αλλα περι του «γλωσσικού» ζητήματος άλλοτε...

Ο κ. Θεοδόσης Π. Τάσιος είναι ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=320114&ct=122&dt=14/03/2010

Η «ηθική» και τα ζώα

ΘΕΟΔΟΣΗΣ Π. ΤΑΣΙΟΣ Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

1. Κατά την αντίληψη του γράφοντος, αυτό που λέμε «ηθική» συμπεριφορά συνδέεται πιθανότατα με δύο, αλληλένδετους άλλωστε, σκοπούςπου υπηρετούν το Είναι (την Αυτοσυντηρησία καί την Αυτοεπιβεβαίωσή-μου): Δηλαδή συνδέεται αφενός με την Αλληλεγγύη (προϋπόθεση για την πρακτική επιβίωση της Ομάδας), και αφετέρου με την Συμπάθεια (την υποστασιακή ανάγκη να δομώ και να συντηρώ ενα Εγώ, καθρεφτιζόμενος στα μάτια του Αλλου). Αν νοιώθουμε την ανάγκη να αποπειραθούμε μιαν αποσαφήνιση της έννοιας της ηθικότητας (μιαν ενδεχόμενη ελάφρυνση απο μυθοποιητικά χαρακτηριστικά. Οπως το «μυστικό χάρισμα που δόθηκε στον άνθρωπο να διακρίνει το καλό απ΄ το κακό». Ή, όπως ο ορισμός της ηθικότητας ως «υπακοής στις δείνα εντολές»- θρησκευτικής συνήθως προελεύσεως...), τότε η ως άνω διττή λειτουργία του Ηθους, μπορεί ν΄ αποτελέσει κι ενα χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση των κοινωνιών των ανθρώπων καί των ζώων.

Σημειωτέον οτι η θεώρηση αυτή δέν αντιφάσκει με την εξελικτική ερμηνεία της ηθικής, αφού αναγνωρίζει την ισχυροποίηση της Ομάδας χάρις στην «ηθική» συμπεριφορά των μελών-της (και επομένως την απόκτηση σπουδαίου πλεονεκτήματος στον εξελικτικό ανταγωνισμό- για να επιβιώσουν τελικώς μόνον εκείνες οι Ομάδες των οποίων τα μέλη νοιώθουν αυτήν την ηθική). Η διττή ερμηνεία την οποία ακολουθούμε, προσθέτει απλώς άλλο ένα κίνητρο ηθικής συμπεριφοράς (κίνητρο για την ικανοποίηση και μιας άλλης κατηγορίας υπαρξιακών αναγκών)- χωρίς καθόλου να αρνείται την πρώτη ερμηνεία.

Ανάλογα, η ως άνω διττή ερμηνεία δέν αντιφάσκει ούτε και προς την ιδεαλιστική άποψη της «ικανότητας του Ανθρώπου να ακολουθεί το Αγαπάτε Αλλήλους»: Πράγματι, η δεύτερη λειτουργία του ήθους την οποία υποθέτουμε εδώ, υποδεικνύει το άμεσο υποστασιακό κέρδος που έχεις όταν συμπάσχεις με τον Πλησίον σου. Με αυτά τα δεδομένα, σ΄ αυτά που ακολουθούν θα αποδίδομε τον όρο «ηθικό» σε κάθε χαρακτηριστικό συμπεριφοράς ζώων ή ανθρώπων το οποίο θα αντικρίζει μιάν απ΄ τις δυό ή αμφότερες τις λειτουργίες του ηθικού ενεργήματος τις οποίες διατυπώσαμε στην αρχή αυτής της παραγράφου.

2. Ετσι, θα ονομάζεται «ηθική» η συμπεριφορά-μου όταν φροντίζω και αγαπάω ενα οικόσιτο ζώο, επειδή α) μου προσφέρει ορισμένες πρακτικές υπηρεσίες (κυνηγάει ποντίκια, γαβγίζει εχθρούς ή κελαηδάει προς τέρψιν μου), αλλα καί β) γουργουρίζει απ΄ τη συντροφιάμου, με κυττάει έντονα στα μάτια για να με καταλάβει, ή φτερουγίζει και κάθεται ευχαριστημένο στον ώμομου, αντί να φύγει απ΄ το ανοιχτό παράθυρο: (Σήμερα, μυριάδες άνθρωποι ομολογούν ευθέως την υποστασιακή πλήρωση που νοιώθουν τις στιγμές που ο σκύλος τους τους υποδέχεται με ξέφρενα κινήματα της ουράς). Θα ονομάζαμε επίσης «ηθική» τη στάση όσων αγωνίζονται για τη δημοσιοποίηση φριχτών βασανιστηρίων που ασκούνται πάνω σε ζώα μαζικής βιομηχανικής εκτροφής- για να μπορούμε κάμποσοι απο μάς να ξεσαλώνομε στην κανιβαλική κρεωφαγία- με όλες τις καταστροφικές συνέπειες για την ίδια την υγεία μας. Και είναι όντως «ηθικός» ο αγώνας ορισμένης κατηγορίας ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων, οι οποίοι επέτυχαν σταδιακά την υποκατάσταση κάμποσων βασανιζόμενων πειραματόζωων, απο επιστημονικές ανέμβιες δοκιμασίες (π.χ. απ΄ τις δοκιμές καλλυντικών σε τεχνητό δέρμα, μέχρι τις γενετικές διερευνήσεις των συνεπειών ορισμένων φαρμάκων). Στην ίδια κατηγορία ανήκει και η διεθνής σήμερα μέριμνα ενάντια στην εξαφάνιση ειδών του ζωικού βασιλείου: Οχι μόνον διοτι καταλάβαμε το πολύτιμο πρακτικό αγαθό της βιοποικιλότητας, αλλα και διοτι αρχίσαμε να έχομε τύψεις για τον πολλαπλό πόνο που προκαλούμε σε έμβια όντα - κι άμα συναισθάνεσαι απάνω-σου τον πόνο του Αλλου, βρίσκεσαι πλησίστιος μέσα στην υπαρξιακή χαρά του Ηθους. (Αν τυχόν την βρίσκεις δηλαδή- διοτι δέν την έχομε όλοι αυτήν την συναισθηματική ευφυΐα).

3. Η καθαρώς επιστημονική έρευνα της συμπεριφοράς των ζώων (έναντι αλλήλων και έναντι του Ανθρώπου), έχει αναπτυχθεί μόνον την τελευταία 30-ετία κυρίως.

Έχομε τώρα την ελπίδα να πληροφορηθούμε οτι δέν είμαστε κατάμονοι πάνω σ΄ αυτόν τον κόκκο σκόνης ενος κρύου, σιωπηρού και άπειρου Σύμπαντος.

Θα παραθέσω εδώ προχείρως μερικά ευρήματα (έστω και χωρίς βιβλιογραφικές παραπομπές) τα οποία ενδυναμώνουν την αντίληψή-μας οτι ετούτα τα επι γής συγγενή ζωντανά, δέν μας μοιάζουν μόνον κατα το οτι χαίρονται και πονάνε, αλλα και διοτι πολλές φορές συμπεριφέρονται κατα τρόπον «ηθικόν».

Το παιχνίδι ζώου προς ζώον (ή προς άνθρωπο) συνιστά σύμβαση αυτοπεριορισμού («σε δαγνώνω στα ψέματα»)- συνιστά δηλαδή πράξη ηθικού χαρακτήρα, ακόμα κι ανάμεσα σε δύο άγριους λύκους. Πεινασμένοι μικροπίθηκοι Ινδιών αρνούνται να λάβουν τροφή όταν η κίνησή-τους προκαλεί πόνον σε διπλανούς-τους πιθήκους. (Δέν θα πιστέψετε βέβαια: το ίδιο γίνεται και σε πείραμα με ποντίκια). Πεινασμένοι πίθηκοι παίρνουν γρήγορα τη μερίδα-τους ρίχνοντας κέρμα σε μια σχισμή: Κι όταν μια γριά πιθηκίνα δέν τα καταφέρνει, ο διπλανός της βάζει το κέρμα στη σχισμή-της και την αφήνει να λάβει την τροφή της. Η ερυθρόστηθη χήνα της βόρειας Ευρώπης, αφήνει τα αβγά-της κοντά σε φωλιά γερακίνας, για να τα προστατέψει απ΄ τις αλεπούδες: Το γεράκι δέν τα πειράζει, αφού η χήνα το ειδοποιεί πότε πλησιάζει αλεπού θέτοντας σε κίνδυνο και τα γερακίσια αυγά. Αλληλεγγύη «μόνον», θα μου πείτε: Πόσοι άνθρωποι όμως κατασπαράζουν τον ευεργέτη τους; Εν αντιθέσει με το δελφίνι της Αραβίας το οποίο, χάρις σ΄ ένα κωφάλαλο παιδί δεινόν κολυμβητή, ελευθερώθηκε απο δίχτυα, κι έκτοτε παίζει ευτυχισμένο μόνον μαζί του (χρόνια τώρα)- ζηλεύοντας άμα το βλέπει να κολυμπάει με άλλα παιδιά...

Ιδέστε και μια απόδειξη αισθήματος δικαίου: Ενας πολύ συνεργάσιμος και υπομονετικός σκύλος, δέν παραπονείται όταν παρ΄ όλο που σηκώνει το πόδι-του δέν παίρνει την τροφή που του υποσχέθηκαν- διαμαρτύρεται όμως και αποχωρεί οταν τον βάζουν παρέα μ΄ άλλον σκύλο και δίνουν την ανταμοιβή στον άλλον, αλλα δέν δίνουν τα υπεσχημένα στον ίδιον.

Κι ακόμα, δύο σπουδαίες αποδείξεις γενναιοδωρίας: Πολλές μαννάδες χιμπατζήδες στο Fongoli, δέχονται ορφανά χιμπαντζάκια στην οικογένεια! Ενώ (άκουσον, άκουσον), θηλυκές γορίλλες πάνε και παρηγορούν τον άρτι νικημένον αρσενικό ο οποίος αποχωρεί φοβισμένος. Ολα τούτα, βεβαίως, ανάμεσα μύριες θηριωδίες που συμβαίνουν στο ζωικό βασίλειο- στο οποίο πάντως ποτέ δέν παρατηρήθηκαν πενήντα εκατομμύρια φόνοι ζώων από ζώα του ίδιου είδους, μέσα σε πέντε χρόνια (1940-1945).

Χωρίς καμμιάν απαίτηση επιστημονικής πληρότητας, ηθέλησα απλώς να ΄πώ οτι, προς δόξαν Θεού, η Συνπάθεια την εμβίων (ανθρώπου περιλαμβανομένου) διευρύνει την υποστασιακή-μας ματιά, μαζί και με την περιβαλλοντική-μας αφύπνιση, ίσως.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=298215&ct=122&dt=08/11/2009

Νέες προειδοποιήσεις της Κομισιόν για την Προστασία των Πτηνών στην Ελλάδα

Δύο νέες προειδοποιητικές επιστολές έστειλε την Πέμπτη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην Ελλάδα για την ανεπαρκή προστασία των άγριων πτηνών, ειδικά στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι κατά το παρελθόν είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της Ελλάδας επειδή η χώρα απέτυχε να χαρακτηρίσει επαρκή αριθμό προστατευόμενων περιοχών για τα πτηνά και επειδή δεν εξασφάλισε τη δέουσα προστασία στις χαρακτηρισμένες περιοχές.

Το Δικαστήριο επισήμανε πολλά προβλήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν έχουν ακόμη επιλυθεί. «Αν τα προβλήματα αυτά παραμείνουν άλυτα ενδέχεται να προκαλέσουν και άλλες προσφυγές στη δικαιοσύνη και, τελικά, να επισύρουν την επιβολή προστίμων» προειδοποιεί τώρα η Κομισιόν.

«Η Ελλάδα καλείται να εφαρμόσει πλήρως την ευρωπαϊκή νομοθεσία για το δίκτυο προστατευόμενων φυσικών περιοχών Natura 2000, προτού να είναι πολύ αργά» δήλωσε ο Ευρωπαίος επίτροπος Περιβάλλοντο Γιάνεζ Πότοτσνικ.

Η υπόθεση της προστασίας των άγριων πτηνών χρονολογείται από το 1998. Τον Οκτώβριο του 2007 η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο στην απόφασή του εστιαζόταν σε δώδεκα είδη που χρήζουν αποτελεσματικότερης προστασίας.

Στα είδη αυτά περιάμβάνεται ο απειλούμενος γυπαετός Gypaetus barbatus και ο επίσης απειλούμενος βασιλαετός Aquila heliaca.

Έκτοτε η Ελλάδα καθόρισε ακόμα 12 επιπλέον Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ), ανεβάζοντας στις 163 τον συνολικό αριθμό τους στην επικράτεια.

Παρά την πρόοδο, η συνολική έκταση που καλύπτεται από τα μέτρα προστασίας εξακολουθεί να είναι μικρότερη από ό,τι απαίτησε το Δικαστήριο. Περίπου 32 σημαντικές περιοχές για τα πτηνά εξακολουθούν να μην καλύπτονται από τις ΖΕΠ, ενώ 67 Σημαντικές για τα Πουλιά Περιοχές (ΣΠΠ) καλύπτονται ανεπαρκώς και τα όριά τους θα πρέπει να χαραχθούν εκ νέου.

Η πρώτη από τις δύο νέες επιστολές αφορά τη δημιουργία νέων ΖΕΠ, ενώ η δεύτερη αφορά την αποτυχία της Ελλάδας να θεσπίσει και να εφαρμόσει ένα σαφές, εξειδικευμένο και πλήρες νομοθετικό πλαίσιο ποτ θα εξασφαλίζει την αειφόρο διαχείριση και την αποτελεσματική προστασία των ήδη χαρακτηρισμένων ΖΕΠ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε καταδικαστικό ψήφισμα για την Ελλάδα το Δεκέμβριο του 2008 επισημαίνοντας ότι η χώρα δεν προστατεύσει δεόντως τις υφιστάμενες ΖΕΠ. Έκτοτε έχει επιτευχθεί ελάχιστη πρόοδος και η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι λόγω της σοβαρότητας της παράλειψης θα ήταν ανεπίτρεπτη οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=41&nid=1117670#ixzz0ihdicoUa

20 Μαρτίου - Ημέρα Αποχής από το Κρέας

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

11:00 π.μ. - 2:00 μ.μ.

Θησείο, σταθμός Η.Σ.Α.Π.

Στις 20 Μαρτίου ημέρα εαρινής ισημερίας χιλιάδες ευαισθητοποιημένοι πολίτες σε όλο τον κόσμο, υπέρμαχοι των ζώων και του περιβάλλοντος αλλά και υποστηρικτές της υγιεινής διατροφής, θα καλωσορίσουν την άνοιξη με την 25η διοργάνωση του Meatout Day (Ημέρα Αποχής από το Κρέας). Για την Ελλάδα είναι η δεύτερη χρονιά που συμμετέχει σε αυτή τη διοργάνωση που σκοπό έχει να προωθήσει τα οφέλη της φυτικής διατροφής.
Φέτος τα συνθήματα θα είναι:

“Change Your Diet - Change The World.” «Άλλαξε τη διατροφή σου – Άλλαξε τον κόσμο»

“Eat for Life – Live Vegan!’’

Για την πρόσφατη επιδημία της γρίπης θεωρούνται ένοχα τα εκτροφεία χοίρων, στα οποία οι συνθήκες που επικρατούν ευνοούν την ανάπτυξή της. Καθημερινές δημοσιεύσεις συνδέουν την κρεοφαγία με ένα σωρό ασθένειες ενώ η Αμερικανική Διαιτητική Ένωση με πρόσφατη ανακοίνωσή της, δηλώνει ότι η φυτική vegan διατροφή είναι υγιεινή, θρεπτική και μπορεί να προλάβει ή και να θεραπεύσει πολλές ασθένειες. Η νέα έκθεση του ινστιτούτου Worldwatch αναφέρει ότι η εκτροφή ζώων ευθύνεται για το 51% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Για όλα αυτά ήρθε η ώρα να πούμε ΟΧΙ στο κρέας και να ανακαλύψουμε τα οφέλη της φυτικής vegan διατροφής.

Με την αναμενόμενη αύξηση του πληθυσμού, η παγκόσμια παραγωγή κρέατος προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί, από 229 εκατομμύρια τόνους το 2001 στους 465 εκατομμύρια τόνους το 2050, ενώ η παραγωγή γάλακτος αναμένεται να αναρριχηθεί από τους 580 στους 1043 εκατομμύρια τόνους.

Αυτό θα είναι πολύ καταστροφικό για το περιβάλλον καθώς θα οδηγήσει στην αύξηση των εκτρεφόμενων ζώων και σε μεγαλύτερη επιβάρυνση του πλανήτη μας. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν άμεση αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι φωνές για μείωση της κατανάλωσης κρέατος πληθαίνουν καθώς η κλιματική αλλαγή βρίσκεται πλέον στην πόρτα μας.

Το World Watch Institute σε ανακοίνωσή του, αναφέρει ότι η σπατάλη φυσικών πόρων στην κτηνοτροφία (γης, καλλιεργειών, ενέργειας, νερού, χημικών) προερχόμενη από την όρεξη των ανθρώπων για κρέας, είναι η αληθινή κινητήριος δύναμη πίσω από όλες τις βασικές μορφές της περιβαλλοντικής καταστροφής που απειλεί το μέλλον των ανθρώπων: αποψίλωση, διάβρωση, έλλειψη νερού, ρύπανση ατμόσφαιρας και υδάτων, αλλαγή κλίματος, απώλεια βιοποικιλότητας, κοινωνική αδικία, διατάραξη κοινωνιών καθώς και ευρεία διάδοση ασθενειών.

Αλλά και ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) σε έκθεσή του το 2006, αναφέρει ότι η κτηνοτροφία εκπέμπει περισσότερα αέρια του θερμοκηπίου, ισοδύναμα του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από ό,τι ο τομέας των μεταφορών.

Ενώ σήμερα ο αριθμός των παχύσαρκων ανθρώπων έχει φτάσει τον αριθμό των ανθρώπων που υποσιτίζονται, αποτελεί ντροπή εμείς να συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τεράστιες ποσότητες σιτηρών κάθε χρόνο ως ζωοτροφή, αντί να ταΐζουμε τους ανθρώπους που λιμοκτονούν.

Κατά τη διάρκεια 2007-2008, 36 τοις εκατό των παγκόσμιων σιτηρών χρησιμοποιήθηκε ως ζωοτροφή (FAO Crop 2008), ενώ την ίδια περίοδο το 70 τοις εκατό της παγκόσμιας παραγωγής σόγιας δόθηκε σε ζώα και μόνο το 16 τοις εκατό καταναλώθηκε από ανθρώπους (USDA Review 2008).

Ενώ δηλαδή άνθρωποι εξακολουθούν και πεθαίνουν από την πείνα, εμείς προτιμάμε να ταΐζουμε τις μπριζόλες μας.

Κάθε χρόνο περισσότερα από 60 δις ζώα-μηχανές κρέατος, έπειτα από μία σύντομη και άθλια ζωή χωρίς να έχουν ζήσει τίποτε από αυτά που η φύση προόριζε για αυτά, καταλήγουν στα σφαγεία όπου με τους πιο απάνθρωπους τρόπους σφαγιάζονται, τεμαχίζονται και παρουσιάζονται ως εδέσματα σε πολύχρωμες συσκευασίες στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη των προσωπικών μας επιλογών για να αλλάξουμε την κατάσταση, για να αλλάξουμε τον κόσμο. Κάθε φορά που καθόμαστε να φάμε, επιλέγουμε αν θα σώσουμε δισεκατομμύρια ζώα από το βασανισμό και το θάνατο, αν θα προστατέψουμε την υγεία μας από τις ασθένειες που προκαλούνται από τα ζωικά προϊόντα, αν θα βοηθήσουμε τον πλανήτη μας που απειλείται από την κλιματική αλλαγή και αν θα βοηθήσουμε στην εξάλειψη της πείνας που σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους κάθε μέρα.

Αυτή την άνοιξη πάρτε τη σωστή απόφαση και πείτε ΟΧΙ στο κρέας και τα ζωικά προϊόντα, πείτε ΝΑΙ στην υγιεινή, συμπονετική, vegan διατροφή.

“Change Your Diet - Change The World.” «Άλλαξε τη διατροφή σου – Άλλαξε τον κόσμο».

Με αυτόν τον τρόπο θα προστατέψουμε το περιβάλλον και την υγεία μας, θα διατηρήσουμε τους φυσικούς πόρους και τη βιοποικιλότητα, θα αποφύγουμε την αποψίλωση των δασών και τη διάβρωση των εδαφών, θα αντιμετωπίσουμε την έλλειψη νερού, τη ρύπανση της ατμόσφαιρας και των υδάτων καθώς και την ευρεία διάδοση ασθενειών.

Το Meatout είναι ένα διεθνές γεγονός που βοηθά τα άτομα να επιλέξουν μια θρεπτική, ηθική διατροφή με φρούτα, λαχανικά, και μη επεξεργασμένα δημητριακά. Ο σκοπός είναι να γίνουν γνωστά στο κοινό τα οφέλη μιας φυτικής διατροφής, προωθώντας τις εναλλακτικές λύσεις για το κρέας και τα γαλακτοκομικά.

Καθημερινά όλο και περισσότεροι ενημερωμένοι άνθρωποι αποφασίζουν να βγάλουν το κρέας και τα ζωικά προϊόντα από τη διατροφή τους καθώς πληθαίνουν οι μελέτες που συνδέουν την κατανάλωση ζωικών προϊόντων με καρδιακές ασθένειες, εμφράγματα, καρκίνο, διαβήτη και άλλες χρόνιες παθήσεις που σκοτώνουν εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Το Meatout κερδίζει κάθε χρόνο την υποστήριξη όλο και περισσότερων καταναλωτών, υπέρμαχων για τα Δικαιώματα των Ζώων, ακτιβιστών για το περιβάλλον, δημόσιων προσώπων, επιστημόνων και πολλών άλλων. Φέτος στην 25η διοργάνωση μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι καθώς σημαντικά βήματα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Όλοι οι μεγάλοι οργανισμοί υγείας ενθαρρύνουν μεγαλύτερη κατανάλωση λαχανικών και φρούτων και μείωση των ζωικών τροφών. Πολλοί νέοι άνθρωποι πλέον αγκαλιάζουν τη φυτική διατροφή και ο αριθμός συνεχώς μεγαλώνει. Υποκατάστατα κρέατος και γαλακτοκομικών είναι διαθέσιμα πλέον και συνεχώς προσθέτονται και άλλα, αλλά και εστιατόρια εμπλουτίζουν τους καταλόγους τους πλέον με πολλές χορτοφαγικές επιλογές.
Το Meatout Day (Μέρα αποχής από το Κρέας), ξεκίνησε το 1985 και συντονίζεται κάθε χρόνο από τον FARM έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Σκοπός της διοργάνωσης είναι η σωτηρία των ζώων, η προστασία του περιβάλλοντος, η εξάλειψη της πείνας και η βελτίωση της υγείας μας.

Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο επιλέγουν καθημερινά να γίνουν φυτοφάγοι.
Αυτή την άνοιξη ας κάνουμε όλοι τη σωστή επιλογή.

“Change Your Diet - Change The World.” «Άλλαξε τη διατροφή σου – Άλλαξε τον κόσμο».

Το Δουλεμπόριο των Σκύλων Ράτσας

Διαβάστε πριν αγοράσετε ένα ζώο.Είστε φιλόζωος... Αγαπάτε τα ζώα... Θα θέλατε πολύ ένα ζωάκι να συντροφεύσει τη ζωή σας... Να την κάνει καλύτερη. Να γίνετε κι εσείς καλύτερος άνθρωπος μέσα από αυτή την «συγκατοίκηση».

Ποια είναι λοιπόν η πρώτη σκέψη όταν νιώσετε την ανάγκη να αποκτήσετε μια ψυχούλα; «Θα πάω σε εξειδικευμένο petshop. Εκεί θα δω διάφορα ζώα και θα πάρω αυτό που θα μου κάνει κλικ... γιατί τα πάντα είναι και χημεία». Η σκέψη αυτή έρχεται σχεδόν ασυνεδητα στο μυαλό. Ασυνείδητα και χωρίς καμία τύψη.... Όμως δυστυχώς αυτή η σκέψη δεν αρμόζει σε κανένα φιλόζωο. Αυτή η σκέψη πρέπει να γίνει συνείδησή μας ότι είναι ΛΑΘΟΣ.

Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να σας αποθαρρύνει να αγοράσετε ζωάκι ράτσας! Όλα τα ζωάκια, ράτσας και μη, αξίζουν μια θέση στον ήλιο... Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να αφυπνίσει σε σχέση με το ΑΠΟ ΠΟΥ πρέπει να προμηθευτούμε ένα ζώο... ράτσας ή μη....Φυσικά, τα αδεσποτάκια τα βρίσκουμε πιο εύκολα... Βρίσκονται στο πεζοδρόμιο του σπιτιού μας, στην επιστροφή από το σχολείο, σε μια βόλτα από την εξοχή. Έτσι, λόγος να «αγοραστεί» ένα ζώο που δεν είναι ράτσας, δεν υπάρχει... Ευτυχώς, τα αδέσποτα δεν κινδυνεύουν από την ανθρώπινη μανία εμπορευματοποίησης. Προσφέρονται δωρεάν και μας στολίζουν την ζωή έτσι απλά...Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τα ζωάκια ράτσας. Αυτά τα «προνομιούχα» ζωάκια πληρώνουν το τίμημα της ανθρώπινης αλαζονείας. Αλλά και του ανθρώπινου κομπλεξισμού που μας κάνει να νιώθουμε καλύτεροι διότι πολύ απλά διαθέτουμε ένα καθαρόαιμο!

Έτσι, κατ'επέκταση η ζήτηση δημιουργεί την προσφορά.... αλλά και το δράμα των ζώων αυτών: Τα ζώα ράτσας πωλούνται. Πολλά pet shops έχουν ειδικά γυάλινα κλουβιά και προσφέρουν το εμπόρευμά τους... εμπόρευμα ανύποπτων ψυχών που απλώς έτυχε να είναι «καθαρόαιμες».Κοιτάμε τη «βιτρίνα». Δύο ματάκια μας κοιτάνε παρακλητικά. Το ζωάκι προσπαθεί να μας προσελκύσει την προσοχή. Γαυγίζει ή νιαουρίζει... Μπαίνουμε μέσα. Η υπάλληλος του pet shop το βάζει στην αγκαλιά μας. Μια ανυπεράσπιστη ψυχούλα μας προσφέρεται με όλη της το είναι. Με όλη της την δύναμη. Μόλις λίγα ευρώ μας χωρίζουν από το να γίνει δικιά μας. Αξίζουν τα ευρώ αυτά μπροστά στη βούληση μας να «σπάσουμε» αυτό το γυάλινο κλουβί και να δώσουμε στο ζωάκι ένα σπίτι;

Ε, ΛΟΙΠΟΝ ΟΧΙ. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΨΥΧΕΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ!Αγοράζοντας ένα ζωάκι από pet shop δεν βοηθάμε στη σωτηρία τους, απλά αυξάνουμε τη ζήτηση τους, με φυσικό επακόλουθο τη μαζική αναπαραγωγή όλο και περισσότερων κουταβιών στα «Puppy Mills». Καμία νομοθεσία δεν μπορεί να τα βοηθήσει εφόσον δεν υπάρξει κινητοποίηση. Παρά μόνο το δικό μας ενδιαφέρον και η ενημέρωση.Όσο σκληρό κι αν φαίνεται, αφήστε αυτά τα ματάκια να σας κοιτούν πίσω από το τζάμι; Ας χαθούν κάποια για να γλιτώσουν πολύ περισσότερα... Για να μπει ΤΕΛΟΣ σε αυτή την εμποροπανήγυρη ψυχών.Τι είναι τα «Puppy Mills»;Ο όρος «Puppy Mills» («Kitten Mills» για τα γατιά) αναφέρεται στις επιχειρήσεις μαζικής αναπαραγωγής κουταβιών και άλλων ζώων, τα οποία πωλούνται στη «βιομηχανία» των pet shops ανά τον κόσμο. Αυτοσκοπός; Το κέρδος, στο όνομα του οποίου παραμερίζεται το μέλημα για αναπαραγωγή υγιών σκυλιών, άξιων εκπροσώπων του είδους τους.

Γεγονότα:

- Εκατοντάδες χιλιάδες κουταβιών και άλλων ζωων μεγαλώνουν κάθε χρόνο σε κυνοτροφεία με σκοπό το κέρδος.

- Τα «Puppy Mills» είναι γνωστά για τις απάνθρωπες συνθήκες και την αδιάκοπη αναπαραγωγή γενετικά «ελαττωματικών» ζωων.

- Στις Ηνωμένες πολιτείες υπάρχουν, βάση ερευνών, τουλάχιστον 3.500 pet shops που εμπορεύονται ζώα. Πουλάνε περίπου 500.000 κουτάβια το χρόνο. Εκτιμάται ότι μόνο στην πολιτεία του Μιζούρι, η «βιομηχανία κουταβιών» αποτιμάται στα 40 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.

- Τα σκυλιά που ζουν στα «Puppy Mills» καλύπτονται από μπερδεμένο και βρώμικο τρίχωμα, τα δόντια τους σαπίζουν και η όρασή τους είναι ελλιπής. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα σκυλιών των οποίων τα σαγόνια αποσυντίθενται λόγω σήψης των δοντιών τους.

- Τα ζωα κρατούνται σε μικρά, συρμάτινα, υπερυψωμένα κλουβιά καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους στα οποία στεγάζονται υπεράριθμα ζώα, χωρίς καθόλου προσωπικό χώρο. Δεν τους επιτρέπεται σχεδόν ποτέ να βγουν έξω. Τα περισσότερα απ'αυτά δεν έχουν αγγίξει ποτέ στέρεο έδαφος ή γρασίδι.

- Πολλά από τα ζωα πληγώνονται κατά τη διάρκεια καβγάδων που λαμβάνουν μέρος στα υπερπληθή κλουβιά που διαμένουν από τα οποία δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής.

- Πολλά ζώα τραυματίζουν ή χάνουν τα άκρα τους που παγιδεύονται στα συρμάτινα πατώματα των κλουβιών, στην προσπάθειά τους να απελευθερωθούν.

- Δεν υπάρχει θέρμανση ή κλιματισμός. Τα σκυλιά και τα άλλα ζώα παγώνουν μέχρι θανάτου το χειμώνα και «ψήνονται», στην κυριολεξία, από τα συρμάτινα κάγκελα το καλοκαίρι.- Τα «Puppy Mills» αυξάνουν τα κέρδη τους διατηρώντας στο ελάχιστο το λειτουργικό κόστος τους, εφόσον τα έξοδα για τη διατροφή, τη διαμονή και την κτηνιατρική περίθαλψη των ζώων είναι υποτυπώδη.

- Την τροφή που καταναλώνουν τα ζώα, προμηθεύονται συχνά από ελαττωματικές ή ληγμένες παρτίδες. Άλλες φορές απλά μαζεύονται από τα πατώματα εργοστασίων παραγωγής ζωοτροφών. Τα ζώα στερούνται θρεπτικών ουσιών με αποτέλεσμα το σάπισμα των δοντιών τους από νεαρές ηλικίες.

- Συχνή μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η τοποθέτηση μεταλλικών ράβδων στο εσωτερικό του λαιμού των σκυλιών σπάζοντας έτσι τις φωνητικές τους χορδές, ώστε να αποφεύγονται «διαμαρτυρίες» από την πλευρά των ζώων, πιθανές καταγγελίες από οποιονδήποτε ευσυνείδητο καθώς και ηχορύπανση.

- Τα θηλυκά σκυλιά, ζευγαρώνουν από τον πρώτο οίστρο τους, καθώς και σε κάθε οίστρο που ακολουθεί, μέχρι τα καταβεβλημένα κορμιά τους να μην μπορούν πια να «παράγουν» και στη συνέχεια θανατώνονται. Συχνά θανατώνονται με πυροβολισμό ή λιθοβολισμό. Άλλες φορές πωλούνται σε εργαστήρια ως πειραματόζωα ή αφήνονται να πεθάνουν από ασιτία. Τα σκυλιά επιβιώνουν συνήθως μέχρι την ηλικία των πέντε ετών.

- Τα μικρά ζωα απομακρύνονται από τη μητέρα τους στην ηλικία των 5-8 εβδομάδων και πωλούνται σε «μεσάζοντες» οι οποίοι τα στοιβάζουν σε καρότσες φορτηγών με σκοπό τη μεταπώληση στα γνωστά σε όλους pet shops. Εξάγονται ανά τον κόσμο με πλοία, αεροπλάνα και φορτηγά χωρίς κατάλληλη διατροφή, νερό, εξαερισμό και συχνά χωρίς κλουβιά μεταφοράς. Πολλά από αυτά πεθαίνουν στη διαδρομή.

- Ανυποψίαστες οικογένειες αγοράζουν τα κουτάβια και στην πορεία ανακαλύπτουν πως αυτά φέρουν μη ιάσιμες ασθένειες, γενετικά, ακόμα και ψυχολογικά προβλήματα. Συχνά τα κουτάβια πεθαίνουν στις πρώτες μέρες μεταφοράς τους στο νέο τους σπίτι. Άλλα χρειάζονται ιατρική περίθαλψη που κοστίζει πολλές χιλιάδες ευρώ. Τα περισσότερα υποφέρουν από ψυχολογικά προβλήματα που προκλήθηκαν από την ανύπαρκτη κοινωνικοποίηση και τις άθλιες συνθήκες των «Puppy Mills».

- Πολλά pet shops εμπορεύονται ζώα από «Puppy-Kitten Mills» υποστηρίζοντας ότι προέρχονται από εγχώριους και υπεύθυνους εκτροφείς. Τα ζώα συνοδεύονται από πλαστά χαρτιά «γνησιότητας».Να είστε σίγουροι πως βοηθάτε να σταματήσει η κακομεταχείριση των ζώων αν δεν αγοράσετε ζώο από μαγαζί και υιοθετήσετε ένα.

Επίσης, μποϋκοτάρετε όλα αυτά τα παζάρια ψυχών με το να αγοράζετε τροφές και αξεσουάρ από μαγαζιά που δεν εμπορεύονται ζώα, αλλά μόνο οτιδήποτε άψυχο.Η παραμονή των ζώων στα μαγαζιά, είναι επίπονη γι'αυτά. Ένα κουτάβι, μπορεί να ζει μέσα σε γυάλινο κλουβί μέχρι και 7 μήνες ή ακόμα και ένα χρόνο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να σηκωθεί, να κουνηθεί, να καθαριστεί, να ενεργηθεί σωστά. Αυτό έχει σοβαρά αποτελέσματα στην υγεία του, αλλά και στον χαρακτήρα του, αφού όσα ζώα εγκλωβίζονται, είναι πολύ νευρικά, τους λείπει η ανθρώπινη επαφή και γίνονται συχνά, ανεξέλεγκτα άγρια.

Αν ενδιαφέρεστε να αγοράσετε καθαρόαιμο ζώο, μπορείτε να αναζητήσετε κουτάβια, κατευθείαν από τους εκτροφείς της αντίστοιχης ράτσας.Όταν δείτε pet shop που εμπορεύεται ζώα, MHN αγοράσετε από εκεί. Αγοράστε από τα μαγαζιά όπου πωλούνται μόνο τροφές και αξεσουάρ μικρών ζώων. Οι τροφές είναι οι ίδιες, το αποτέλεσμα όμως είναι διαφορετικό. Ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τις συνήθειές σας, ίσως χρειαστεί να πατε σε ένα pet shop λίγο πιο μακριά από το σπίτι μας, όμως ο σκοπός είναι ιερός! Και για τον σκοπό αυτό αξίζει να παλέψουμε όλοι και να αλλάξουμε τις συνήθειες του κόσμου στο όνομα των αγαπημένων μας ζώων που μας ομορφαίνουν την ύπαρξη, μας κάνουν περισσότερο όμοιά τους... Και αυτό είναι το προνόμιο!

Να μοιάσουμε στα ζώα και να αποβάλλουμε την κακιά πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης.Aγνοια? Αδιαφορία? Όποια και να είναι η αιτία, εμείς οι φιλόζωοι, οφείλουμε να προστατέψουμε τα πλάσματα για τα οποία νοιαζόμαστε, όπως και τους υπόλοιπους φιλόζωους. Το Γατόσπιτό μας έχει σαν στόχο, να ενημερώνει, να ενώνει και να βοηθάει τους φιλόζωους, να βρίσκουν λύσεις και να αλλάζουν σιγά σιγά τούτο τον κόσμο!

Εδώ έχουμε δημιουργήσει ένα κατάλογο με pet shop που ΔΕΝ εμπορεύονται ζώα. Στηρίξτε τα! Δυναμώστε τα! Πείτε όχι στους ζωοεμπόρους!Και βοηθείστε μας να τον εμπλουτίσουμε.Στείλτε μας την διεύθυνση, το τηλέφωνο και το όνομα του pet Shop της γειτονιάς σας, που είναι κατά της πώλησης ζώων ή που ακόμα και για άλλους λόγους δεν πουλάει ζώα, ενημερώστε τους σχετικά με το δίκτυό μας και προτείνετέ τους να συμμετέχουν στην προσπάθειά μας, εντελώς δωρεάν. Εμείς θα φροντίσουμε, έτσι ώστε όλοι οι φιλόζωοι της περιοχής να αγοράζουν από εκεί.Με το δεδομένο ότι η πολιτεία αδιαφορεί, με το δεδομένο ότι οι νόμοι ΔΕΝ εφαρμόζονται, ας δώσουμε εμείς πρώτοι τα σωστά μηνύματα.

Ας ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ στις πρακτικές όλων αυτών των pet shop που πλουτίζουν πουλώντας ψυχές και καταδεικνύουν τη δαιμονική όψη του ανθρώπινου είδους.

Δείτε εδώ τις εκπομπές της Oprah για τα puppy mills:

http://www.youtube.com/watch?v=Km1_h7eGiKU

http://www.youtube.com/watch?v=64QlA_BHxWI

http://www.youtube.com/watch?v=0gXz-GqZOgI

http://www.youtube.com/watch?v=ZjoIHNCV3aw

http://www.youtube.com/watch?v=ye5l9X1HyXo

http://www.youtube.com/watch?v=47-owhddjZk 7 http://www.youtube.com/watch?v=S5_5BpoxeeI 8 http://www.youtube.com/watch?v=-qUrD9lVETQ

Αφιέρωμα στους γονείς του ζώου που αγοράζουμε από pet shop:http://www.youtube.com/watch?v=OdcNl5FqcKY

Οι φωτό είναι από ζώα που σώθηκαν από τις ''μονάδες αναπαραγωγής''. Κάντε μια αναζήτηση "Stop puppy mills!" και το θέαμα που θα αντικρύσετε θα σας σοκάρει. Και θα σας προβληματίσει...Τελικά υιοθετώντας ένα τέτοιο ζώο, το σώζετε ή καταδικάζετε μύρια άλλα; Σκεφτείτε το!

Πηγές:http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_1_13/05/2006_1285718http://stoppuppymills.org/http://www.prisonersofgreed.org/http://www.canismajor.com/dog/puppymil.htmlhttp://www.puppymillrescue.com/http://pap911.rescuegroups.org/info/display?PageID=1621http://www.pets.gr

ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ VIDEO: http://www.youtube.com/watch?v=iQxU7ZJrhY4

http://www.gatospito.com/forum-f7/topic-t4142.htm

Πωλούνται ψυχές σε τιμή ευκαιρίας... Διαβάστε ΠΡΙΝ αγοράσετε